دینبوجمعه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸

ترجمه فارسی سوره ابراهیم از آیات قرآن کریم با صدای استاد مرحوم اسماعیل قادرپناه - دینبو

سخن دوست :امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
ترجمه فارسی سوره ابراهیم

ترجمه فارسی سوره ابراهیم

 

ترجمه فارسی سوره ابراهیم

ترجمه فارسی سوره ابراهیم

 

با صدای استاد مرحوم اسماعیل قادرپناه

 

 

برای دانلود ترجمه فارسی سوره ابراهیم به باکس دانلود پایین پست مراجعه کنید

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

الر كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ

الر اين كتابیست كه بر تو نازل كرديم تا مردم را از تاريكی های شرك و ظلم و جهل به سوی روشنایی ايمان و عدل و آگاهی به فرمان پروردگارشان درآوری به سوی راه خداوند توانا و ستوده. (۱)

 

اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَوَيْلٌ لِلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ

همان خدایی كه آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از آن اوست وای بر كافران از مجازات شديد الهی. (۲)

 

الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الْآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُولَئِكَ فِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ

همانها كه زندگی دنيا را بر آخرت ترجيح می دهند و مردم را از راه خدا باز می دارند و می خواهند راه حق را منحرف سازند آنها در گمراهی دوری هستند! (۳)

 

وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

ما هيچ پيامبری را جز به زبان قومش نفرستادیم تا حقايق را برای آنها آشكار سازد سپس خدا هركس را بخواهد و مستحق بداند گمراه و هركس را بخواهد و شايسته بداند هدايت می ‏كند و او توانا و حكيم است. (۴)

 

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ

ما موسی را با آيات خود فرستاديم و دستور داديم قومت را از ظلمات به نور بيرون آور و ايام الله را به آنان یادآوری کن در اين نشانه‏ هایيست برای هر صبر كننده شكرگزار. (۵)

 

وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنْجَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ وَفِي ذَلِكُمْ بَلَاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ

و بخاطر بياور هنگامی را كه موسی به قومش گفت نعمت خدا را بر خود به ياد داشته باشيد زمانيكه شما را از چنگال آل فرعون رهایی بخشيد همانها كه شما را به بدترين وجهی عذاب می كردند پسرانتان را سر می ‏بريدند و زنانتان را برای خدمتكاری زنده نگه می داشتند و در اين آزمايش بزرگی از طرف پروردگارتان برای شما بود. (۶)

 

وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ

و همچنين بخاطر بياوريد هنگامی را كه پروردگارتان اعلام داشت اگر شكر گزاری كنيد نعمت خود را بر شما خواهم افزود و اگر ناسپاسی كنيد مجازاتم شديد است! (۷)

 

وَقَالَ مُوسَى إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ

و موسی به بنی اسرائيل گفت اگر شما و همه مردم روی زمين كافر شويد به خدا زيانی نمی رسد چرا كه خداوند بی نياز و شايسته ستوده است. (۸)

 

أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَأُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَالَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا اللَّهُ جَاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَرَدُّوا أَيْدِيَهُمْ فِي أَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوا إِنَّا كَفَرْنَا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ وَإِنَّا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَنَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ

آيا خبر کسانیكه پيش از شما بودند به شما نرسيده قوم نوح و عاد و ثمود و آنها كه پس از ايشان بودند همانها كه جز خداوند از آنان آگاه نيست پيامبرانشان دلائل روشن برای آنان آوردند ولی آنها از روی تعجب و استهزا دست بر دهان گرفتند و گفتند ما به آنچه شما فرستاده شده اید كافريم و نسبت به آنچه ما را به سوی آن می خوانيد شک و ترديد داريم! (۹)

 

قَالَتْ رُسُلُهُمْ أَفِي اللَّهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَدْعُوكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى قَالُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا تُرِيدُونَ أَنْ تَصُدُّونَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا فَأْتُونَا بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ

رسولان آنها گفتند آيا در خدا شك است خدایی كه آسمانها و زمين را آفريده او شما را دعوت می كند تا بخشی از گناهانتان را ببخشد و تا موعد مقرری شما را باقی گذارد آنها گفتند ما اينها را نمی فهميم همين اندازه می دانيم که شما انسان هایی همانند ما هستيد می خواهيد ما را از آنچه پدرانمان می پرستيدند باز داريد شما دليل و معجزه روشنی برای ما بياوريد! (۱۰)

 

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَمَا كَانَ لَنَا أَنْ نَأْتِيَكُمْ بِسُلْطَانٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ

پيامبرانشان به آنها گفتند درست است كه ما بشری همانند شما هستيم ولی خداوند بر هركس از بندگانش بخواهد و شايسته بداند نعمت می بخشد و مقام رسالت عطا می كند و ما هرگز نمی توانيم معجزه‏ ای جز به فرمان خدا بياوريم و از تهديدهای شما نمی هراسيم افراد با ايمان بايد تنها بر خدا توكل كنند. (۱۱)

 

وَمَا لَنَا أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللَّهِ وَقَدْ هَدَانَا سُبُلَنَا وَلَنَصْبِرَنَّ عَلَى مَا آذَيْتُمُونَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ

و چرا بر خدا توكل نكنيم با اينكه ما را به راه هايی سعادت رهبری كرده است و ما به طور مسلم در برابر آزارهای شما صبر خواهيم كرد و دست از رسالت خويش برنمی داريم و توكل كنندگان بايد فقط بر خدا توكل كنند! (۱۲)

 

وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمِينَ

ولی کافران به پيامبران خود گفتند ما قطعا شما را از سرزمين خود بیرون خواهيم كرد مگر اينكه به آیين ما بازگرديد در اينحال پروردگارشان به آنها وحی فرستاد كه ما ظالمان را هلاك می كنم. (۱۳)

 

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِهِمْ ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ

و شما را بعد از آنان در زمین سكونت خواهيم داد اين موفقيت برای كسيست كه از مقام عدالت من بترسد و از عذاب من بيمناك باشد. (۱۴)

 

وَاسْتَفْتَحُوا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ

و آنها از خدا تقاضای فتح و پيروزی بر کفار كردند و سرانجام هر گردنكش منحرفی نوميد و نابود شد. (۱۵)

 

مِنْ وَرَائِهِ جَهَنَّمُ وَيُسْقَى مِنْ مَاءٍ صَدِيدٍ

به دنبال او جهنم خواهد بود و از آب بد بوی متعفنی نوشانده می ‏شود. (۱۶)

 

يَتَجَرَّعُهُ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُ وَيَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍ وَمِنْ وَرَائِهِ عَذَابٌ غَلِيظٌ

به زحمت جرعه جرعه آنرا سر می كشند و هرگز حاضر نيست به میل خود آنرا بياشامد و مرگ از هر جا به سراغ او می ‏آيد ولی با اينهمه نمی ميرد و بدنبال آن عذاب شديديست. (۱۷)

 

مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ أَعْمَالُهُمْ كَرَمَادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ لَا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا عَلَى شَيْءٍ ذَلِكَ هُوَ الضَّلَالُ الْبَعِيدُ

اعمال كسانيكه به پروردگارشان كافر شدند همچون خاكستريست در برابر تندباد در يك روز طوفانی آنها توانایی ندارند كمترين چيزی از آنچه را انجام داده‏ اند به دست آورند و اين همان گمراهی دور و دراز است. (۱۸)

 

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ

آيا نديدی خداوند آسمانها و زمين را به حق آفريده است اگر بخواهد شما را می ‏برد و خلق تازه‏ ای می ‏آورد. (۱۹)

 

وَمَا ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ

و اين كار برای خدا مشكل نيست. (۲۰)

 

وَبَرَزُوا لِلَّهِ جَمِيعًا فَقَالَ الضُّعَفَاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ قَالُوا لَوْ هَدَانَا اللَّهُ لَهَدَيْنَاكُمْ سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِنْ مَحِيصٍ

و در قيامت همه آنها در برابر خدا ظاهر می ‏شوند در اين هنگام ضعفاء پيروان مستكبران و رهبران گمراه می گويند ما پيروان شما بوديم آيا اكنون كه بخاطر پيروی از شما گرفتار مجازات الهی شده‏ ايم شما حاضريد سهمی از عذاب الهی را بپذيريد و از ما برداريد آنها می گويند اگر خدا ما را هدايت كرده بود ما نيز شما را هدايت می ‏كرديم ولی كار از اينها گذشته است چه بی تابی كنيم و چه شكيبایی تفاوتی برای ما ندارد راه گریزی برای ما نيست. (۲۱)

 

وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ إِلَّا أَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلَا تَلُومُونِي وَلُومُوا أَنْفُسَكُمْ مَا أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَا أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

و شيطان هنگاميكه كار تمام می شود می گويد خداوند به شما وعده حق داد و من به شما وعده باطل دادم و تخلف كردم من بر شما تسلطی نداشتم جز اينكه دعوتتان كردم و شما دعوت مرا پذيرفتيد بنابراين مرا سرزنش نكنيد خود را سرزنش كنيد نه من فريادرس شما هستم و نه شما فريادرس من من نسبت به شرك شما درباره خود كه از قبل داشتيد و اطاعت مرا هم رديف اطاعت خدا قرار داديد بيزار و كافرم مسلما ستمكاران عذاب دردناكی دارند. (۲۲)

 

وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ

و کسانی را كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند به باغ های بهشت وارد می کنند باغ هایی كه نهرها از زير درختانش جاريست به اذن پروردگارشان جاودانه در آن می ‏مانند و تحيت آنها در آن سلام است. (۲۳)

 

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ

آيا نديدی چگونه خداوند كلمه طيبه و گفتار پاكيزه را به درخت پاكيزه‏ ای تشبيه كرده كه ريشه آن در زمين ثابت و شاخه آن در آسمان است؟! (۲۴)

 

تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ

هر زمان میوه خود را به اذن پروردگارش می دهد و خداوند برای مردم مثل ها می زند شايد متذكر شوند و پند گيرند. (۲۵)

 

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ

همچنين كلمه خبيثه و سخن آلوده را به درخت ناپاكی تشبيه كرده كه از روی زمين كنده شده و قرار و ثباتی ندارد. (۲۶)

 

يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ وَيُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمِينَ وَيَفْعَلُ اللَّهُ مَا يَشَاءُ

خداوند كسانی را كه ايمان آوردند بخاطر گفتار و اعتقاد ثابتشان استوار می دارد هم در اين جهان و هم در سرای ديگر و ستمگران را گمراه می ‏سازد و لطف خود را از آنها بر می ‏گيرد خداوند هر كار را بخواهد و مصلحت بداند انجام می ‏دهد. (۲۷)

 

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْرًا وَأَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ

آيا نديدی كسانی را كه نعمت خدا را به كفران تبديل كردند و قوم خود را به سرای نيستی و نابودی كشاندند. (۲۸)

 

جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا وَبِئْسَ الْقَرَارُ

سرای نیستی و نابودی همان جهنم است كه آنها در آتش آن وارد می شوند و بد قرارگاهيست. (۲۹)

 

وَجَعَلُوا لِلَّهِ أَنْدَادًا لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعُوا فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى النَّارِ

آنها براي خدا همتایانی قرار داده‏ اند تا مردم را از راه او منحرف و گمراه سازند بگو چند روزی از زندگی دنيا و لذت آن بهره گيريد اما عاقبت كار شما به سوی آتش دوزخ است. (۳۰)

 

قُلْ لِعِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا يُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لَا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خِلَالٌ

به بندگان من كه ايمان آورده‏ اند بگو نماز را بر پا دارند و از آنچه به آنها روزی داده‏ ايم پنهان و آشكار انفاق كنند پيش از آنكه روزی فرا رسد كه نه در آن خريد و فروش است و نه دوستی نه با مال می توانند از كيفر خدا رهایی يابند و نه با پيوندهای مادی. (۳۱)

 

اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَأَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَكُمْ وَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَسَخَّرَ لَكُمُ الْأَنْهَارَ

خداوند همان كسيست كه آسمانها و زمين را آفريد و از آسمان آبی نازل كرد و با آن ميوه‏ های مختلف را برای روزی شما از زمین بیرون آورد و كشتی ها را مسخر شما گردانيد تا بر صفحه دريا به فرمان او حركت كنند و نهرها را نيز مسخر شما نمود. (۳۲)

 

وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَائِبَيْنِ وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ

و خورشيد و ماه را كه با برنامه منظمی در كارند به تسخير شما در آورد و شب و روز را نيز مسخر شما ساخت. (۳۳)

 

وَآتَاكُمْ مِنْ كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ

و از هر چيزي كه از او خواستید به شما داد و اگر نعمت های خدا را بشماريد هرگز آنها را شماره نتوانید كرد انسان ستمگر و ناسپاس است. (۳۴)

 

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنَامَ

به ياد آوريد زمانی را كه ابراهيم گفت پروردگارا مكه را شهر امنی قرار ده و من و فرزندانم را از پرستش بت ها دور نگاه دار. (۳۵)

 

رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ

پروردگارا بت ها بسياری از مردم را گمراه ساختند هركس از من پيروی كند از من است و هركس نافرمانی من كند تو بخشنده و مهربانی. (۳۶)

 

رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُوا الصَّلَاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ

پروردگارا من بعضی از فرزندانم را در سرزمين بی آب و علفی در كنار خانه‏ ای كه حرم توست ساكن ساختم تا نماز را بر پا دارند تو دل های گروهی از مردم را متوجه آنها ساز و از ثمرات به آنها روزی ده شايد آنان شكر تو را بجای آورند. (۳۷)

 

رَبَّنَا إِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِي وَمَا نُعْلِنُ وَمَا يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ

پروردگارا تو می دانی آنچه را ما پنهان و يا آشكار می كنيم و چيزی در زمين و آسمان بر خدا پنهان نيست. (۳۸)

 

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ

حمد خدای را كه در پيری اسماعيل و اسحاق را به من بخشيد مسلما پروردگار من شنونده و اجابت کننده دعاست. (۳۹)

 

رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاءِ

پروردگارا مرا برپا كننده نماز قرار ده و از فرزندانم نيز چنين فرما پروردگارا دعای مرا بپذير. (۴۰)

 

رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ

پروردگارا من و پدر و مادرم و همه مومنان را در آن روز كه حساب بر پا می شود بيامرز. (۴۱)

 

وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ

گمان مبر كه خدا از آنچه که ظالمان انجام می دهند غافل است نه بلكه كيفر آنها را برای روزی تاخیر انداخته است كه چشم ها در آن بخاطر ترس و وحشت از حركت باز می ايستد. (۴۲)

 

مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُءُوسِهِمْ لَا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ وَأَفْئِدَتُهُمْ هَوَاءٌ

گردن ها را کشیده سرها را به آسمان بلند كرده حتي پلك چشم هايشان از حركت باز می ‏ماند زیرا به هر طرف نگاه كنند آثار عذاب آشكار است و در این حال دل هايشان فرو میريزد و از اندیشه و امید نیز خالی می‏گردد! (۴۳)

 

وَأَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذَابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنَا أَخِّرْنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَوَلَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِنْ زَوَالٍ

و مردم را از روزی كه عذاب الهی به سراغشان می آيد بترسان آن روز كه ظالمان می گويند پروردگارا مدت كوتاهی ما را مهلت ده تا دعوت تو را بپذيريم و از پيامبران پيروی كنيم اما پاسخ می شنوند كه مگر قبلا سوگند ياد نكرده بوديد كه زوال و فنایی برای شما نيست؟! (۴۴)

 

وَسَكَنْتُمْ فِي مَسَاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الْأَمْثَالَ

آری شما بوديد كه در منازل و كاخ های كسانيكه به خويشتن ستم كردند ساکن شدید و برای شما آشكار شد چگونه با آنان رفتار كرديم و برای شما مثل ها از سرگذشت پيشينيان زديم باز هم بيدار نشديد. (۴۵)

 

وَقَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ وَإِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبَالُ

آنها نهايت مكر و نیرنگ خود را به كار زدند و همه مكرها و توطئه‏ هایشان نزد خدا آشكار است هر چند مكرشان چنان باشد که کوه ها را از جا بركند! (۴۶)

 

فَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ

پس گمان مبر كه خدا وعده ای را كه به پيامبرانش داده تخلف كند چرا كه خداوند قادر و انتقام گیرنده است. (۴۷)

 

يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَالسَّمَاوَاتُ وَبَرَزُوا لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

در آن روز كه اين زمين به زمين ديگر و آسمانها به آسمان های ديگر مبدل می شود و آنان در پيشگاه خداوند واحد قهار ظاهر می ‏گردند. (۴۸)

 

وَتَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفَادِ

و در آن روز مجرمان را با هم در غل و زنجير می بينی كه دست ها و گردن هايشان را بهم بسته است. (۴۹)

 

سَرَابِيلُهُمْ مِنْ قَطِرَانٍ وَتَغْشَى وُجُوهَهُمُ النَّارُ

لباس هایشان از ماده چسبنده بد بوی قابل اشتعال است و صورت هايشان را آتش می ‏پوشاند. (۵۰)

 

لِيَجْزِيَ اللَّهُ كُلَّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ

تا خداوند هركس را هر آنچه انجام داده جزا دهد به یقین خداوند سريع الحساب است. (۵۱)

 

هَذَا بَلَاغٌ لِلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوا بِهِ وَلِيَعْلَمُوا أَنَّمَا هُوَ إِلَهٌ وَاحِدٌ وَلِيَذَّكَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ

اين قرآن پیام و ابلاغی برای عموم مردم است تا همه به وسیله آن انذار شوند و بدانند او خدای یکتاست و تا صاحبان مغز و انديشه پند گيرند. (۵۲)

 

 

لینک کوتاه شده پست ترجمه فارسی سوره ابراهیم : https://mybo.ir/DinBo101

به این پست امتیاز دهید.
Likes0Dislikes0
دانلود باکس
مشاهده با QR کد
کد پخش آنلاین این آهنگ برای وبلاگ و سایت شما
امیر بداغ

این مطلب توسط ارسال شده است.

نظرات و ارسال نظر