دینبویکشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۷

ترجمه فارسی سوره انعام از آیات قرآن کریم با صدای استاد مرحوم اسماعیل قادرپناه - دینبو

سخن دوست :امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
ترجمه فارسی سوره انعام

ترجمه فارسی سوره انعام

 

ترجمه فارسی سوره انعام

ترجمه فارسی سوره انعام

 

با صدای استاد مرحوم اسماعیل قادرپناه

 

 

برای دانلود ترجمه فارسی سوره انعام به باکس دانلود پایین پست مراجعه کنید

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَالنُّورَ ثُمَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ

ستايش برای خداونديست كه آسمانها و زمين را آفريد و ظلمتها و نور را پدید آورد، اما كافران برای پروردگار خود شريك و شبيه قرار مي‏دهند (با اينكه دلايل توحيد و يگانگي او در آفرينش جهان آشكار است). (۱)

 

هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ طِينٍ ثُمَّ قَضَى أَجَلًا وَأَجَلٌ مُسَمًّى عِنْدَهُ ثُمَّ أَنْتُمْ تَمْتَرُونَ

او كسيست كه شما را از گل آفريد سپس مدتی مقرر داشت تا انسان تكامل يابد و اجل حتمی نزد اوست و فقط او از آن آگاه است با اين همه شما مشركان در توحيد و يگانگی و قدرت او ترديد مي‏كنيد. (۲)

 

وَهُوَ اللَّهُ فِي السَّمَاوَاتِ وَفِي الْأَرْضِ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُونَ

اوست خداوند در آسمانها و در زمين، پنهان و آشكار شما را مي‏داند و از آنچه انجام مي‏دهيد و به دست می ‏آوريد با خبر است. (۳)

 

وَمَا تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ

هيچ نشانه و آيه ای از آيات پروردگارشان برای آنان نمی آید مگر اينكه از آن روی گردان می شوند! (۴)

 

فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنْبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

آنان حق را هنگاميكه سراغشان آمد، تکذیب كردند ولی به زودی خبر آنچه را به باد مسخره می گرفتند به آنان ميرسد و از نتایج كار خود آگاه مي‏شوند. (۵)

 

أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَكُمْ وَأَرْسَلْنَا السَّمَاءَ عَلَيْهِمْ مِدْرَارًا وَجَعَلْنَا الْأَنْهَارَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَأَنْشَأْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْنًا آخَرِينَ

آيا ندیدند چقدر از اقوام پيشين را هلاك كرديم؟! اقوامی كه از شما نيرومندتر بودند و قدرتهایی به آنها داده بودیم كه به شما نداديم، باران های پی در پی بر آنها فرستاديم و از زير (آبادی های) آنها نهرها را جاری ساختيم اما هنگاميكه سركشي و طغيان كردند آنان را به خاطر گناهانشان نابود کردیم و جمعيت ديگری بعد از آنان پدید آورديم. (۶)

 

وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَابًا فِي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ

حتی اگر ما نامه ای روی صفحه ای بر تو نازل كنيم و (علاوه بر ديدن و خواندن) آن را با دستهای خود لمس كنند باز كافران مي‏گويند اين چيزی جز يك سحر آشكار نيست! (۷)

 

وَقَالُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ وَلَوْ أَنْزَلْنَا مَلَكًا لَقُضِيَ الْأَمْرُ ثُمَّ لَا يُنْظَرُونَ

از بهانه های آنها این بود که گفتند چرا فرشته ای بر او نازل نشده تا او را در دعوت مردم به سوی خدا همراهی كند ولی اگر فرشته ای بفرستيم و موضوع جنبه حسی و شهود پيدا كند كار تمام مي‏شود یعنی اگر مخالفت كنند ديگر به آنها مهلت داده نخواهد شد و همه هلاك می شوند. (۸)

 

وَلَوْ جَعَلْنَاهُ مَلَكًا لَجَعَلْنَاهُ رَجُلًا وَلَلَبَسْنَا عَلَيْهِمْ مَا يَلْبِسُونَ

و اگر او را فرشته ای قرار مي‏داديم حتما وی را به صورت انسانی در می آورديم باز به پندار آنان كار را بر آنها مشتبه مي‏ساختيم همانطور كه آنها كار را بر ديگران مشتبه مي‏سازند! (۹)

 

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

با اين حال نگران نباش جمعی از پيامبران پيش از تو را استهزا کردند اما سرانجام آنچه را مسخره ميكردند دامانشان را گرفت و عذاب الهی بر آنها فرود آمد. (۱۰)

 

قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ

بگو روي زمين گردش كنيد، سپس بنگريد سرانجام تکذیب کنندگان آيات الهی چه شد؟ (۱۱)

 

قُلْ لِمَنْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلْ لِلَّهِ كَتَبَ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ

بگو آنچه در آسمانها و زمين است از آن کیست بگو از آن خداست، رحمت و بخشش را بر خود حتم كرده و به همين دليل بطور قطع همه شما را در روز قيامت كه در آن شك و ترديدی نيست گرد خواهد آورد تنها كسانيكه آری فقط کسانیکه سرمايه‏ های وجود خويش را از دست داده و گرفتار خسران شدند ايمان نمی آورند. (۱۲)

 

وَلَهُ مَا سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

و برای اوست آنچه در شب و روز قرار دارد و او شنوا و داناست. (۱۳)

 

قُلْ أَغَيْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

بگو آيا غير خدا را ولی خود انتخاب كنم خدایی که آفريننده آسمانها و زمين است اوست كه روزی مي‏دهد و از كسی روزی نمي‏گيرد، بگو من مامورم كه نخستين مسلمان باشم و خداوند به من دستور داده كه از مشركان نباش. (۱۴)

 

قُلْ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

بگو من نيز اگر نافرمانی پروردگارم كنم از عذابی روزی بزرگ روز رستاخيز ميترسم. (۱۵)

 

مَنْ يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُ وَذَلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ

آنكس كه در آن روز مجازات الهی به او نرسد خداوند او را مشمول رحمت خويش ساخته و اين همان پيروزی آشكارست. (۱۶)

 

وَإِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ وَإِنْ يَمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

اگر خداوند زيانی به تو برساند هيچكس جز او نميتواند آن را برطرف سازد و اگر خيري به تو رساند او بر همه چيز تواناست و از قدرت او هر نیکی ساخته است. (۱۷)

 

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ

اوست كه بر بندگان خود قاهر و مسلط است و اوست حكيم آگاه. (۱۸)

 

قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهَادَةً قُلِ اللَّهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَمَنْ بَلَغَ أَئِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللَّهِ آلِهَةً أُخْرَى قُلْ لَا أَشْهَدُ قُلْ إِنَّمَا هُوَ إِلَهٌ وَاحِدٌ وَإِنَّنِي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ

بگو بالاترين گواهی، گواهی كيست؟ و خودت پاسخ بده و بگو خداوند گواه ميان من و شماست و بهترين دليل آن اينست كه اين قرآن بر من وحی شده تا شما و تمام كسانی را كه قرآن به آنها ميرسد با آن بیم دهم و از مخالفت فرمان خدا بترسانم آيا براستی شما گواهی ميدهيد كه معبودان دیگری با خداست؟ بگو من هرگز چنين گواهی نميدهم بگو اوست تنها معبود يگانه و من از آنچه برای او شريك قرار می دهید بيزارم. (۱۹)

الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمُ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ

آنانكه كتاب آسمانی به ایشان داده ايم به خوبی پيامبر را ميشناسند همانگونه كه فرزندان خود را ميشناسند، فقط كسانيكه سرمايه وجود خود را از دست داده‏ اند ايمان نمی ‏آورند. (۲۰)

 

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ

چه كسی ستمكارتر از آنكس كه بر خدا دروغ بسته همتایی برای او قائل شده يا آيات او را تكذيب کرده است، مسلما ظالمان رستگار نخواهند شد. (۲۱)

 

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا أَيْنَ شُرَكَاؤُكُمُ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ

آن روز كه همه آنها را محشور ميكنيم، سپس به مشركان ميگویيم: معبودهايتان كه همتای خدا مي‏پنداشتيد كجایند؟ چرا به ياری شما نمي‏شتابند؟. (۲۲)

 

ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا وَاللَّهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِينَ

سپس پاسخ و عذر آنها چيزي جز اين نيست كه مي‏گويند به خداوندی كه پروردگار ماست سوگند كه ما مشرك نبوديم. (۲۳)

 

انْظُرْ كَيْفَ كَذَبُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ

ببين چگونه به خودشان نيز دروغ مي‏گويند و آنچه را به دروغ همتای خدا مي‏پنداشتند از دست ميدهند. (۲۴)

 

وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَا يُؤْمِنُوا بِهَا حَتَّى إِذَا جَاءُوكَ يُجَادِلُونَكَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ

پاره‏ ای از آنها به سخنان تو گوش فرا مي‏دهند ولی بر دلهای آنان پرده‏ ها افكنده‏ ايم تا آنرا نفهمند و در گوش آنها سنگينی قرار داده‏ ايم و آنها به قدری لجوجند كه اگر تمام نشانه‏ هاي حق را ببينند ايمان نمی آورند، تا آنجا كه وقتی به سراغ تو می ‏آيند که با تو پرخاشگری کنند كافران مي‏گويند اينها فقط افسانه‏ های پيشينيان است. (۲۵)

 

وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْأَوْنَ عَنْهُ وَإِنْ يُهْلِكُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ

آنها ديگران را از آن باز می‏دارند و خود نيز از آن دوری مي‏كنند، آنها جز خود را هلاك نمي‏كند ولی نمي‏فهمند. (۲۶)

 

وَلَوْ تَرَى إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ فَقَالُوا يَا لَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِآيَاتِ رَبِّنَا وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

کاش حال آنها را هنگاميكه در برابر آتش دوزخ ايستاده‏ اند ببینی مي‏گويند ای كاش بار ديگر به دنيا باز گردانده می شدیم و آيات پروردگارمان را تكذيب نمي‏كرديم و از مومنان می بودیم. (۲۷)

 

بَلْ بَدَا لَهُمْ مَا كَانُوا يُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ وَلَوْ رُدُّوا لَعَادُوا لِمَا نُهُوا عَنْهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

آنها در واقع پشيمان نيستند بلكه اعمال و نياتي را كه قبلا پنهان مي‏كردند، در برابر آنها آشكار شده به وحشت افتاده اند و اگر باز گردند به همان اعمالی كه از آن نهی شده‏ اند، باز مي‏گردند آنها دروغ گويانند. (۲۸)

 

وَقَالُوا إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ

آنها گفتند: چيزی جز اين زندگی دنيای ما نیست و ما هرگز برانگيخته نخواهيم شد. (۲۹)

 

وَلَوْ تَرَى إِذْ وُقِفُوا عَلَى رَبِّهِمْ قَالَ أَلَيْسَ هَذَا بِالْحَقِّ قَالُوا بَلَى وَرَبِّنَا قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ

اگر آنها را به هنگاميكه در پيشگاه پروردگارشان ايستاده‏ اند ببينی به آنها می گوید آيا اين حق نيست؟ مي‏گويند: چرا قسم به پروردگارمان حق است، مي‏گويد پس مجازات را بچشيد به سزای آنچه انكار مي‏كرديد! (۳۰)

 

قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقَاءِ اللَّهِ حَتَّى إِذَا جَاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوا يَا حَسْرَتَنَا عَلَى مَا فَرَّطْنَا فِيهَا وَهُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزَارَهُمْ عَلَى ظُهُورِهِمْ أَلَا سَاءَ مَا يَزِرُونَ

آنها كه لقای پروردگار را تکذیب كردند مسلما زيان ديدند، و اين تکذیب ادامه می ‏يابد تا هنگاميكه ناگهان قيامت به سراغشان بیاید مي‏گويند: ای افسوس بر ما كه درباره آن كوتاهي كرديم، و آنها بار سنگين گناهانشان را بر دوش مي‏كشند، چه بد باری بر دوش خواهند داشت. (۳۱)

 

وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَلَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

زندگی دنيا چيزی جز بازی و سرگرمی نيست و سرای آخرت برای آنها كه پرهيزگارند بهتر است آيا نمی ‏انديشيد. (۳۲)

 

قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ فَإِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُونَكَ وَلَكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآيَاتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ

ما ميدانيم كه گفتار آنها تو را غمگين مي‏كند ولی غم مخور و بدان که آنها تو را تكذيب نمی كنند بلكه ظالمان آيات خدا را انكار می نمايند! (۳۳)

 

وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوا عَلَى مَا كُذِّبُوا وَأُوذُوا حَتَّى أَتَاهُمْ نَصْرُنَا وَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِ اللَّهِ وَلَقَدْ جَاءَكَ مِنْ نَبَإِ الْمُرْسَلِينَ

پيش از تو نيز پیامبرانی تكذيب شده اند و در برابر تكذيبها صبر و استقامت كردند، و در اين راه آزار ديدند تا هنگاميكه ياری ما به آنها رسيد تو نيز چنين باش و اين يكي از سنتهای الهيست و هيچ چيز نميتواند سنن خدا را تغيير دهد و اخبار پيامبران به تو رسيده است (۳۴)

 

وَإِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ إِعْرَاضُهُمْ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِي الْأَرْضِ أَوْ سُلَّمًا فِي السَّمَاءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِآيَةٍ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدَى فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْجَاهِلِينَ

و اگر اعراض آنها بر تو سنگين است چنانچه بتوانی نقبی در زمين بزنی يا نردبانی به آسمان بگذاری و اعماق زمين و آسمانها را جستجو كنی چنین کن تا آيه و نشانه ديگری برای آنها بياوری ولی بدان که اين لجوجان ايمان نمی ‏آورند اما اگر خدا بخواهد آنها را به اجبار بر هدايت جمع خواهد كرد ولی هدايت اجباری چه سودی دارد؟ پس هرگز از جاهلان مباش. (۳۵)

 

إِنَّمَا يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ وَالْمَوْتَى يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ ثُمَّ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ

تنها كسانی دعوت تو را می پذیرند كه گوش شنوا دارند، اما مردگان و آنها كه روح انسانی را از دست داده‏ اند ايمان نمی آورند و خدا آنها را در قيامت بر می انگیزد سپس به سوی او باز گردانده می شوند. (۳۶)

 

وَقَالُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ قُلْ إِنَّ اللَّهَ قَادِرٌ عَلَى أَنْ يُنَزِّلَ آيَةً وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

و گفتند چرا نشانه و معجزه‏ ای از طرف پروردگارش بر او نازل نمی شود، بگو خداوند قادر است كه نشانه‏ ای نازل كند، ولی بيشتر آنها نمي‏دانند. (۳۷)

 

وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا طَائِرٍ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثَالُكُمْ مَا فَرَّطْنَا فِي الْكِتَابِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ

هيچ جنبنده‏ ای در زمين و هيچ پرنده‏ ای كه با دو بال خود پرواز ميكند نيست، مگر اينكه امت هایی همانند شما هستند، ما هيچ چيز را در اين كتاب فروگذار نكرديم، سپس همگی به سوي پروردگارشان محشور مي‏گردند. (۳۸)

 

وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِي الظُّلُمَاتِ مَنْ يَشَإِ اللَّهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

آنها كه آيات ما را تكذيب كردند كرها و لال هایی هستند که در تاريكی ها قرار دارند، هركس را خدا بخواهد و مستحق باشد گمراه مي‏كند و هركس را بخواهد و شايسته بداند بر راه راست قرار خواهد داد. (۳۹)

 

قُلْ أَرَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُ اللَّهِ أَوْ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُ أَغَيْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

بگو به من خبر دهید اگر عذاب پروردگار به سراغ شما آيد يا رستاخيز بر پا شود آيا براي حل مشكلاتات خود غیر خدا را می خوانید، اگر راست ميگویيد؟! (۴۰)

 

بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِنْ شَاءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُونَ

نه بلكه تنها او را ميخوانيد و او اگر بخواهد مشكلی را كه به خاطر آن او را خوانده‏ ايد بر طرف ميسازد و آنچه را امروز همتای خدا قرار مي‏دهيد در آن روز فراموش خواهید کرد. (۴۱)

 

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْنَاهُمْ بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ

ما به سوی امتهایی كه پيش از تو بودند پيامبرانی فرستاديم و هنگاميكه با این پیامبران به مخالفت برخاستند آنها را با شدت و رنج و ناراحتی مواجه ساختيم شايد بيدار شوند و در برابر حق خضوع کنند و تسليم گردند. (۴۲)

 

فَلَوْلَا إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوا وَلَكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

چرا هنگامیكه مجازات ما به آنان رسيد خضوع نكردند و تسليم نشدند، بلکه دلهای آنها قساوت پيدا كرد و شيطان هر كاری را كه مي‏كردند در نظرشان زينت داد. (۴۳)

 

فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا فَرِحُوا بِمَا أُوتُوا أَخَذْنَاهُمْ بَغْتَةً فَإِذَا هُمْ مُبْلِسُونَ

آری هنگاميكه اندرزها سودی نبخشيد و آنچه را به آنها يادآوری شده بود فراموش كردند درهای همه چيز از نعمتها را بر روی آنها گشوديم تا كاملا خوشحال شدند و دل به آن بستند ناگهان آنها را گرفتيم و سخت مجازات كرديم در اين هنگام همگی مايوس شدند و درهای اميد به روی آنها بسته شد! (۴۴)

 

فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

و به اين ترتيب دنباله زندگی جمعيتی كه ستم كرده بودند قطع شد و ستايش مخصوص خداوند پروردگار جهانيان است (۴۵)

 

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَخَذَ اللَّهُ سَمْعَكُمْ وَأَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلَى قُلُوبِكُمْ مَنْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِهِ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ

بگو به من خبر دهید اگر خداوند گوش و چشمهايتان را بگيرد و بر دلهای شما مهر نهد كه چيزی را نفهميد چه كسی جز خداست كه آنها را به شما بدهد؟ ببين چگونه آيات را به گونه‏ های مختلف شرح مي‏دهيم سپس آنها روی مي‏گردانند! (۴۶)

 

قُلْ أَرَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُ اللَّهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ

بگو به من خبر دهید اگر عذاب خدا بطور ناگهانی و پنهانی يا آشكارا به سراغ شما بيايد آيا جز جمعيت ستمكار هلاك مي‏شوند؟ (۴۷)

 

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ فَمَنْ آمَنَ وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

ما پيامبران را جز به عنوان بشارت دهنده و بيم دهنده نمي‏فرستيم آنها كه ايمان بیاورند و خويشتن را اصلاح كنند نه ترسی بر آنهاست و نه غمگين مي‏شوند. (۴۸)

 

وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ

و آنها كه آيات ما را تكذيب كردند عذاب پروردگار بخاطر نافرمانيها به آنان مي‏رسد. (۴۹)

 

قُلْ لَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَى إِلَيَّ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ

بگو من نميگويم خزائن خدا نزد من است و من جز آنچه خدا به من بیاموزد از غیب آگاه نیستم و به شما نمي‏گويم من فرشته‏ ام، تنها از آنچه به من وحی مي‏شود پيروی مي‏كنم، بگو آيا نابينا و بينا مساويند؟ پس چرا نمی اندیشید؟! (۵۰)

 

وَأَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلَى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ

و به وسيله قرآن كسانی را كه از روز حشر و رستاخيز مي‏ترسند، بيم ده، روزی كه در آن روز ياور و سرپرست و شفاعت كننده ای جز خدا ندارند، شايد پرهيزگاری پيشه كنند. (۵۱)

 

وَلَا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ مَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ وَمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِمِينَ

و کسانیکه صبح و شام خدا را ميخوانند و جز ذات پاك او نظری ندارند، از خود دور مكن، نه چیزی از حساب آنها بر توست و نه چیزی از حساب تو بر آنها که اگر آنها را طرد كنی از ستمگران گردی. (۵۲)

 

وَكَذَلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِيَقُولُوا أَهَؤُلَاءِ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِنَا أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاكِرِينَ

و اين چنين بعضی از آنها را با بعض ديگر آزموديم توانگران را به وسيله فقيران تا بگويند آيا اينها هستند كه خداوند از ميان ما برگزيده و بر آنها منت گذارده و نعمت ايمان بخشيده است آيا خداوند شاكران را بهتر نميشناسد؟! (۵۳)

 

وَإِذَا جَاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِنَا فَقُلْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءًا بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ

هرگاه كسانيكه به آيات ما ايمان دارند نزد تو آيند به آنها بگو: سلام بر شما، پروردگارتان رحمت را بر خود فرض كرده، هركس از شما كار بدی از روی نادانی كند سپس توبه و اصلاح و جبران نمايد مشمول رحمت خدا می شود چرا که او آمرزنده و مهربان است. (۵۴)

 

وَكَذَلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ وَلِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ

و اينچنين آيات را بر ميشمريم تا حقیقت بر شما روشن شود و راه گناهكاران آشكار گردد. (۵۵)

 

قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ قُلْ لَا أَتَّبِعُ أَهْوَاءَكُمْ قَدْ ضَلَلْتُ إِذًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ

بگو من از پرستش كسانيكه غير از خدا ميخوانيد نهی شده‏ ام، بگو من از هوا و هوس های شما پيروی نمي‏كنم اگر چنين كنم گمراه شده‏ ام و از هدايت يافتگان نخواهم بود. (۵۶)

 

قُلْ إِنِّي عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَكَذَّبْتُمْ بِهِ مَا عِنْدِي مَا تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ يَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفَاصِلِينَ

بگو من دليل روشنی از پروردگارم دارم و شما آنرا تكذيب كرديد آنچه شما درباره آن از نزول عذاب الهی عجله داريد به دست من نيست، حكم و فرمان تنها از آن خداست، حق را از باطل جدا ميكند، و او بهترين جدا كننده حق از باطل است. (۵۷)

 

قُلْ لَوْ أَنَّ عِنْدِي مَا تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ لَقُضِيَ الْأَمْرُ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِالظَّالِمِينَ

بگو اگر آنچه درباره آن عجله داريد نزد من بود و به درخواست شما ترتيب اثر مي‏دادم عذاب الهی بر شما نازل مي‏گشت و كار میان من و شما پايان گرفته بود ولی خداوند ظالمان را بهتر مي‏شناسد و به موقع مجازات می کند. (۵۸)

 

وَعِنْدَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَلَا يَابِسٍ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُبِينٍ

كليدهای غيب تنها نزد اوست و جز او كسی آنها را نمي‏داند، آنچه را در خشكی و درياست ميداند، هيچ برگی از درختی نمی ‏افتد مگر اينكه از آن آگاه است، و نه هيچ دانه ای در تاریکی های زمين، و نه هيچ تر و خشكی وجود دارد جز اينكه در كتابی آشكار در كتاب علم خدا ثبت است. (۵۹)

 

وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَى أَجَلٌ مُسَمًّى ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ

او كسيست كه روح شما را در شب به هنگام خواب مي‏گيرد و از آنچه در روز كرده‏ ايد با خبر است سپس در روز شما را از خواب بر می انگيزد و اين وضع همچنان ادامه می ‏يابد تا سر آمد معينی فرا رسد سپس بازگشت شما به سوی اوست و سپس شما را از آنچه عمل ميكرديد با خبر ميسازد. (۶۰)

 

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُونَ

او بر بندگان خود تسلط کامل دارد و مراقبانی بر شما می گمارد، تا زمانيكه يكی از شما را مرگ فرا رسد در این موقع فرستادگان ما جان او را مي‏گيرند و آنها در نگاهداری حساب عمر و اعمال بندگان كوتاهی نمي‏كنند. (۶۱)

 

ثُمَّ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلَاهُمُ الْحَقِّ أَلَا لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ أَسْرَعُ الْحَاسِبِينَ

سپس تمام بندگان به سوی خدا كه مولای حقيقی آنهاست باز ميگردند، بدانيد که حکم و داوری مخصوص اوست و او سريعترين حسابگران است. (۶۲)

 

قُلْ مَنْ يُنَجِّيكُمْ مِنْ ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً لَئِنْ أَنْجَانَا مِنْ هَذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ

بگو چه كسی شما را از تاريكيهای خشكی و دريا رهایی مي‏بخشد؟ در حاليكه او را با حالت تضرع و آشكارا و در پنهانی مي‏خوانيد و مي‏گویيد: اگر از اين خطرات و ظلمتها ما را رهایی بخشيدی از شكرگزاران خواهيم بود. (۶۳)

 

قُلِ اللَّهُ يُنَجِّيكُمْ مِنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِكُونَ

بگو خداوند شما را از اينها و از هر مشكل و ناراحتی نجات می دهد باز هم شما برای او شريك قرار می دهید! و راه كفر مي‏پویيد. (۶۴)

 

قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِنْ فَوْقِكُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ

بگو او قادر است كه از بالا يا از زير پای شما عذابی بر شما بفرستد يا به صورت دسته‏ های پراكنده شما را با هم بياميزد و طعم جنگ و اختلاف را به هر يك از شما به وسيله ديگری بچشاند، ببين چگونه آيات گوناگون را برای آنها بازگو مي‏كنيم شايد بفهمند و باز گردند. (۶۵)

 

وَكَذَّبَ بِهِ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّ قُلْ لَسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ

قوم و جمعيت تو آیات الهی را تكذيب و انكار كردند در حاليكه حق است، به آنها بگو من مسئول ايمان آوردن شما نيستم وظيفه من تنها ابلاغ رسالت است نه اجبار شما بر ايمان. (۶۶)

 

لِكُلِّ نَبَإٍ مُسْتَقَرٌّ وَسَوْفَ تَعْلَمُونَ

هر خبري كه خداوند به شما داده سرانجام قرار گاهی دارد و در موعد خود انجام مي‏گيرد و به زودی خواهيد دانست. (۶۷)

 

وَإِذَا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آيَاتِنَا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ وَإِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطَانُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرَى مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ

هرگاه كسانی را دیدی كه آيات ما را استهزاء مي‏كنند از آنها روی بگردان تا به سخن ديگری بپردازند و اگر شيطان از ياد تو ببرد، هرگز پس از یادآوردن با اين جمعيت ستمگر منشين. (۶۸)

 

وَمَا عَلَى الَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ وَلَكِنْ ذِكْرَى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ

و اگر افراد با تقوا براي ارشاد و اندرز با آنها بنشينند چيزي از حساب و گناه آنها بر ايشان نيست، ولی اين كار بايد تنها برای یادآوری آنها باشد شايد بشنوند و تقوا پيشه كنند. (۶۹)

 

وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِبًا وَلَهْوًا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهِ أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِمَا كَسَبَتْ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ وَإِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَا يُؤْخَذْ مِنْهَا أُولَئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُوا بِمَا كَسَبُوا لَهُمْ شَرَابٌ مِنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْفُرُونَ

و رها کن كسانی را كه آیين فطری خود را به بازی و سرگرمی گرفته اند و زندگی دنيا آنها را مغرور ساخته و با قرآن به آنها يادآوری نما تا گرفتار عواقب شوم اعمال خود نشوند و در قیامت جز خدا نه ياوری دارند و نه شفاعت كننده ای و چنين كسی هرگونه عوضی بپردازد از او پذيرفته نخواهد شد آنها كسانی هستند كه گرفتار اعمالی شده‏ اند كه خود انجام داده‏ اند، نوشابه ای از آب سوزان برای آنهاست و عذاب دردناكی به خاطر اينكه كفر می ورزيدند و آیات الهی را انکار میکردند. (۷۰)

 

قُلْ أَنَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَى أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَانَا اللَّهُ كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ فِي الْأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُ أَصْحَابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنَا قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ

بگو آيا غير از خدا چیزی را بخوانيم و عبادت کنیم كه نه سودی به حال ما دارد نه زيانی و به اين ترتيب به عقب برگردیم بعد از آنكه خداوند ما را هدايت كرده است همانند كسيكه بر اثر وسوسه‏ های شيطان در روی زمین راه را گم كرده و سرگردان مانده است، در حاليكه يارانی هم دارد كه او را به هدايت دعوت مي‏كنند و می گویند به سوی ما بيا، بگو تنها هدايت خداوند هدايت است و ما دستور داريم كه تسليم پروردگار عالميان باشيم. (۷۱)

 

وَأَنْ أَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَاتَّقُوهُ وَهُوَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ

و نیز به ما فرمان داده شده به اينكه نماز را بر پا داريد و از او بپرهيزيد و تنها اوست كه به سويش محشور خواهيد شد. (۷۲)

 

وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَيَوْمَ يَقُولُ كُنْ فَيَكُونُ قَوْلُهُ الْحَقُّ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ

اوست كه آسمانها و زمين را به حق آفريد و آن روز كه به هر چیز مي‏گويد موجود باش، موجود مي‏شود، سخن او حق است و در آن روز كه در صور دميده مي‏شود حكومت مخصوص اوست، از پنهان و آشكار با خبر است و اوست حكيم و آگاه. (۷۳)

 

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ آزَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَامًا آلِهَةً إِنِّي أَرَاكَ وَقَوْمَكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

به خاطر بياوريد هنگامی را كه ابراهيم به عمويش آزر گفت آيا بتهایی را معبودان خود انتخاب مي‏كنی، من تو و قوم تو را در گمراهی آشكاری مي‏بينم! (۷۴)

 

وَكَذَلِكَ نُرِي إِبْرَاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ

و اينچنين ملكوت آسمانها و زمين و حکومت مطلقه خداوند بر آنها را به ابراهيم نشان داديم، تا به آن استدلال کند و اهل يقين گردد. (۷۵)

 

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأَى كَوْكَبًا قَالَ هَذَا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَا أُحِبُّ الْآفِلِينَ

هنگاميكه تاريكی شب او را پوشانيد ستاره‏ ای مشاهده كرد گفت: اين خدای من است؟ اما هنگاميكه غروب كرد گفت غروب كنندگان را دوست ندارم. (۷۶)

 

فَلَمَّا رَأَى الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هَذَا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَئِنْ لَمْ يَهْدِنِي رَبِّي لَأَكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّينَ

و هنگاميكه ماه را ديد كه سينه افق را مي‏شكافد گفت اين خدای من است؟ اما هنگاميكه آنهم غروب كرد گفت اگر پروردگارم مرا راهنمایی نكند مسلما از گروه گمراهان خواهم بود. (۷۷)

 

فَلَمَّا رَأَى الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هَذَا رَبِّي هَذَا أَكْبَرُ فَلَمَّا أَفَلَتْ قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ

و هنگاميكه خورشيد را ديد كه سينه افق را مي‏شكافت گفت اين خدای من است؟ اين كه از همه بزرگتر است، اما هنگاميكه غروب كرد گفت ای قوم! من از شريكهایی كه شما برای خدا مي‏سازيد بيزارم. (۷۸)

 

إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ

من روی خود را به سوی كسی كردم كه آسمانها و زمين را آفريده من در ايمان خود خالصم و از مشركان نيستم. (۷۹)

 

وَحَاجَّهُ قَوْمُهُ قَالَ أَتُحَاجُّونِّي فِي اللَّهِ وَقَدْ هَدَانِ وَلَا أَخَافُ مَا تُشْرِكُونَ بِهِ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبِّي شَيْئًا وَسِعَ رَبِّي كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ

ولی قوم ابراهيم با وی به گفتگو و ستیز پرداختند، گفت آیا درباره خدا با من گفتگو و ستیز مي‏كنيد در حاليكه خداوند مرا با دلايل روشن هدايت كرده و من از آنچه شما همتای خدا قرار می‏دهيد نمي‏ترسم و به من زيانی نمي‏رسانند مگر پروردگارم چيزی را بخواهد، وسعت آگاهی پروردگارم همه چيز را در بر مي‏گيرد آيا متذكر و بيدار نمي‏شويد؟! (۸۰)

 

وَكَيْفَ أَخَافُ مَا أَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

چگونه من از بتهای شما بترسم در حاليكه شما از اين نمي‏ترسيد كه برای خدا همتایی قرار داده‏ ايد كه هيچگونه دليلی درباره آن بر شما نازل نكرده است، راست بگویيد كداميك از اين دو دسته بت پرستان و خدا پرستان شايسته تر به ایمنی از مجازات هستند اگر مي‏دانيد. (۸۱)

 

الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ

(آري) آنها كه ايمان آوردند و ايمان خود را با شرك و ستم نياميختند ایمنی تنها از آن آنهاست و آنها هدايت يافتگانند. (۸۲)

 

وَتِلْكَ حُجَّتُنَا آتَيْنَاهَا إِبْرَاهِيمَ عَلَى قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مَنْ نَشَاءُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ

اينها دلايل ما بود كه به ابراهيم در برابر قومش داديم درجات هركس را بخواهيم و شايسته بدانیم بالا مي‏بريم، پروردگار تو حكيم و داناست. (۸۳)

 

وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِ دَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَى وَهَارُونَ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

و اسحاق و يعقوب را به ابراهيم بخشيديم و هر دو را هدايت كرديم و نوح را نيز پیش از آن هدايت نموديم و از فرزندان او داود و سليمان و ايوب و يوسف و موسی و هارون را هدايت كرديم اينگونه نيكوكاران را پاداش مي‏دهيم. (۸۴)

 

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيَى وَعِيسَى وَإِلْيَاسَ كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ

و همچنين زكريا و يحيی و عيسی و الياس را همه از صالحان بودند. (۸۵)

 

وَإِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطًا وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعَالَمِينَ

و اسماعيل و اليسع و يونس و لوط را و همه را بر جهانيان برتری داديم. (۸۶)

 

وَمِنْ آبَائِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَإِخْوَانِهِمْ وَاجْتَبَيْنَاهُمْ وَهَدَيْنَاهُمْ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

و از پدران و فرزندان و برادران آنها افرادی را برتری دادیم و برگزیدیم و به راه راست هدایت نموديم. (۸۷)

 

ذَلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَلَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

اين هدايت خداست كه هركس از بندگان خود را بخواهد با آن راهنمایی ميكند و اگر آنها مشرك شوند اعمال نیکی که انجام داده اند نابود ميگردد و نتیجه ای از آن نمی گیرند. (۸۸)

 

أُولَئِكَ الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ فَإِنْ يَكْفُرْ بِهَا هَؤُلَاءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَيْسُوا بِهَا بِكَافِرِينَ

آنها كسانی هستند كه كتاب و حكم و نبوت به آنها داديم و اگر به فرض نسبت به آن كفر ورزند آیین حق زمین نمی ماند زيرا كسان دیگری را نگاهبان آن می سازیم كه نسبت به آن كافر نيستند. (۸۹)

 

أُولَئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرَى لِلْعَالَمِينَ

آنها كسانی هستند كه خداوند هدايتشان كرده پس به هدايت آنان اقتدا كن و بگو در برابر اين رسالت و تبليغ پاداشی از شما نمي‏طلبم. اين رسالت چيزی جز يك يادآوری برای جهانيان نيست این وظيفه من است. (۹۰)

 

وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قَالُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْكِتَابَ الَّذِي جَاءَ بِهِ مُوسَى نُورًا وَهُدًى لِلنَّاسِ تَجْعَلُونَهُ قَرَاطِيسَ تُبْدُونَهَا وَتُخْفُونَ كَثِيرًا وَعُلِّمْتُمْ مَا لَمْ تَعْلَمُوا أَنْتُمْ وَلَا آبَاؤُكُمْ قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ

آنها خدا را درست نشناختند كه گفتند خدا هيچ چيز بر هيچ انسانی نفرستاده است بگو چه كسی كتابی را كه موسی آورد نازل کرد كتابی كه برای مردم نور و هدایت بود اما شما آنرا به صورت پراكنده قرار ميدهيد قسمتی را آشكار و قسمت زيادی را پنهان مي‏داريد و مطالبی به شما تعليم داده شده كه نه شما و نه پدرانتان از آن با خبر نبوديد بگو: خدا… سپس آنها را در گفتگوهای لجاجت آميزشان رها كن تا بازی كنند! (۹۱)

 

وَهَذَا كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ مُصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَهُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ

و اين كتابيست كه ما آنرا نازل كرديم، كتابيست پر بركت كه آنچه را پيش از آن آمده تصديق ميكند آنرا فرستاديم تا مردم را به پاداش های الهی بشارت دهی و تا اهل ام القری (مكه) و کسانی را که گرد آن هستند بترسانی، یقین بدان آنها كه به آخرت ايمان دارند به آن ايمان می ‏آورند و بر نمازهای خويش مراقبت میکنند. (۹۲)

 

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ قَالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَلَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْءٌ وَمَنْ قَالَ سَأُنْزِلُ مِثْلَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَلَوْ تَرَى إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَرَاتِ الْمَوْتِ وَالْمَلَائِكَةُ بَاسِطُو أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنْتُمْ عَنْ آيَاتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ

چه كسی ستمكارتر است از كسيكه دروغی به خدا ببندد يا بگويد بر من وحی فرستاده شده در حاليكه به او وحی نشده است و كسيكه بگويد من نیز همانند آنچه خدا نازل كرده است نازل ميكنم و اگر ببينی هنگاميكه اين ظالمان در شدايد مرگ فرو رفته‏ اند و فرشتگان دستها را گشوده به آنان مي‏گويند جان خود را خارج سازيد امروز در برابر دروغهایی كه به خدا بستيد و نسبت به آیات او تكبر ورزيديد مجازات خوارکننده ای، خواهيد ديد به حال آنها تاسف خواهيد خورد و روز قیامت به آنها گفته می شود. (۹۳)

 

وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَى كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَتَرَكْتُمْ مَا خَوَّلْنَاكُمْ وَرَاءَ ظُهُورِكُمْ وَمَا نَرَى مَعَكُمْ شُفَعَاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَاءُ لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنْكُمْ مَا كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ

همه شما تنها به سوی ما بازگشت نموديد همانگونه كه روز اول شما را آفريديم و آنچه را به شما بخشيده بوديم پشت سرگذارديد و شفيعانی را كه شريك در شفاعت خود می‏پنداشتيد با شما نمي‏بينيم، پيوندهای شما بريده شده است و تمام آنچه را تكيه گاه خود تصور ميكرديد از شما دور و گم شدند. (۹۴)

 

إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَى يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ذَلِكُمُ اللَّهُ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ

خداوند شكافنده دانه و هسته است، زنده را از مرده خارج ميسازد و مرده را از زنده بیرون می آورد، اينست خدای شما پس چگونه از حق منحرف ميشويد؟ (۹۵)

 

فَالِقُ الْإِصْبَاحِ وَجَعَلَ اللَّيْلَ سَكَنًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ

او شكافنده صبح است و شب را مايه آرامش و خورشيد و ماه را وسيله حساب قرار داده است، اين اندازه گيري خداوند توانای داناست. (۹۶)

 

وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِهَا فِي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ قَدْ فَصَّلْنَا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ

او كسيست كه ستارگان را برای شما قرار داد تا در تاريكيهای خشكی و دريا بوسيله آنها راه یابید، ما نشانه‏ های خود را برای كسانيكه مي‏دانند (و اهل فكر و انديشه‏ اند) بيان داشتيم. (۹۷)

 

وَهُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَمُسْتَوْدَعٌ قَدْ فَصَّلْنَا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ

او كسيست كه شما را از يك نفس آفريد و شما دو گروه هستید بعضی پايدار از نظر ايمان يا خلقت كامل و بعضي ناپايدار، ما آيات خود را برای كسانيكه مي‏فهمند تشریح نموديم. (۹۸)

 

وَهُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُتَرَاكِبًا وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَجَنَّاتٍ مِنْ أَعْنَابٍ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ انْظُرُوا إِلَى ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَيَنْعِهِ إِنَّ فِي ذَلِكُمْ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

او كسيست كه از آسمان آبی نازل كرد و بوسيله آن گياهان گوناگون رويانيديم و از آن ساقه‏ و شاخه‏ های سبز خارج ساختيم و از آنها دانه‏ های متراكم و از شكوفه نخل شکوفه هایی‏ با رشته‏ هاي باريك بيرون فرستاديم و باغهایی از انواع انگور و زيتون و انار گاه شبيه به يكديگر و گاه بی شباهت هنگاميكه ميوه می دهد به ميوه آن و طرز رسيدنش بنگريد كه در آن نشانه‏ هایی از عظمت خدا براي افراد با ايمان است. (۹۹)

 

وَجَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ الْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ وَخَرَقُوا لَهُ بَنِينَ وَبَنَاتٍ بِغَيْرِ عِلْمٍ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يَصِفُونَ

آنان برای خدا همتایانی از جن قرار دادند در حاليكه خداوند همه آنها را آفريده است و براي خدا به دروغ و از روی جهل پسران و دخترانی ساختند منزه است خدا و برتر است از آنچه توصيف مي‏كنند. (۱۰۰)

 

بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنَّى يَكُونُ لَهُ وَلَدٌ وَلَمْ تَكُنْ لَهُ صَاحِبَةٌ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

او پدید آورنده آسمانها و زمين است چگونه ممكن است فرزندی داشته باشد حال آنكه همسری نداشته و همه چيز را آفريده و او به همه چيز داناست. (۱۰۱)

 

ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ

آری اینست خداوند پروردگار شما، هيچ معبودی جز او نيست آفريدگار همه چيز است، او را بپرستيد و او نگهبان و مدبر همه موجودات است. (۱۰۲)

 

لَا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصَارَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ

چشمها او را نمی بینند ولی او همه چشمها را می بیند و او بخشنده انواع نعمتها و با خبر از دقایق موجودات و آگاه از همه چيز است. (۱۰۳)

 

قَدْ جَاءَكُمْ بَصَائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَا وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفِيظٍ

دلائل روشن از طرف پروردگارتان برای شما آمد، كسيكه بوسيله آن حق را ببيند به سود خود اوست و كسيكه از ديدن آن چشم بپوشد به زيان خودش می باشد و من نگاهبان شما نیستم و شما را بر قبول ایمان مجبور نمی کنم. (۱۰۴)

 

وَكَذَلِكَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ وَلِيَقُولُوا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهُ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ

و اين چنين آيات خود را تشریح می کنیم بگذار آنها بگويند تو درس خوانده‏ ای و آنها را از دیگری آموخته‏ ای میخواهیم آنرا براي كسانيكه آماده درک حقایقند روشن سازيم. (۱۰۵)

 

اتَّبِعْ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ

از آنچه که از سوی پروردگارت بر تو وحی شده پيروی كن، هيچ معبودی جز او نيست و از مشركان روی بگردان. (۱۰۶)

 

وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَكُوا وَمَا جَعَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ

اگر خدا مي‏خواست همه به اجبار ايمان می آوردند و هيچ يك مشرك نمي‏شدند و ما تو را مسئول اعمال آنها قرار نداده ايم و وظيفه نداری آنها را به ايمان مجبور سازی. (۱۰۷)

 

وَلَا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ كَذَلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

به معبود كسانيكه غير خدا را مي‏خوانند دشنام ندهيد مبادا آنها نيز از روی جهل خدا را دشنام دهند، اين چنين براي هر امتی عملشان را زينت داديم سپس بازگشت همه آنها به سوی پروردگارشان است و آنها را از آنچه عمل مي‏كردند آگاه مي‏سازد و پاداش و كيفر مي‏دهد. (۱۰۸)

 

وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ جَاءَتْهُمْ آيَةٌ لَيُؤْمِنُنَّ بِهَا قُلْ إِنَّمَا الْآيَاتُ عِنْدَ اللَّهِ وَمَا يُشْعِرُكُمْ أَنَّهَا إِذَا جَاءَتْ لَا يُؤْمِنُونَ

با نهايت اصرار به خدا سوگند ياد كردند كه اگر معجزه ای برای آنان بيايد حتما به آن ايمان می آورند بگو معجزات فقط از سوی خداست و در اختيار من نيست كه به ميل شما معجزه ای بياورم و شما از کجا می دانید كه هرگاه معجزه ای بیاید ايمان می‏ آورند خیر ایمان نمی آورند! (۱۰۹)

 

وَنُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَنَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ

و ما دلها و چشم های آنها را واژگونه مي‏سازيم آری آنها ايمان نمی آورند همانگونه که در آغاز به آن ایمان نیاوردند و آنان را در حال طغيان و سركشی به خود وا می گذاريم تا سرگردان شوند. (۱۱۰)

 

وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتَى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا مَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُونَ

و حتی اگر فرشتگان را بر آنها نازل مي‏كرديم و مردگان با آنان سخن مي‏گفتند و همه چيز را در برابر آنها جمع مي‏نموديم هرگز ايمان نمی آوردند، مگر آنكه خدا بخواهد ولی بيشتر آنها نمي‏دانند. (۱۱۱)

 

وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِينَ الْإِنْسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ

اينچنين در برابر هر پيامبری دشمنی از شياطين انس و جن قرار داديم آنها بطور سری و در گوشی سخنان فریبنده و بی اساس برای اغفال مردم به يكديگر مي‏گفتند و اگر پروردگارت مي‏خواست چنين نمي‏كردند و مي‏توانست جلو آنها را بگيرد ولی اجبار سودی ندارد بنابراين آنها و تهمت هايشان را به حال خود واگذار! (۱۱۲)

 

وَلِتَصْغَى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوا مَا هُمْ مُقْتَرِفُونَ

نتيجه وسوسه‏ های شيطان و تبليغات شيطان صفتان اين خواهد شد كه دلهای منکران قیامت به آنها متمايل گردد و به آن راضی شوند و هر گناهی بخواهند انجام دهند. (۱۱۳)

 

أَفَغَيْرَ اللَّهِ أَبْتَغِي حَكَمًا وَهُوَ الَّذِي أَنْزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتَابَ مُفَصَّلًا وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ

با اين حال آیا غير خدا را به داوری بطلبم در حاليكه اوست كه اين كتاب آسمانی را كه همه چيز در آن آمده به سوی شما فرستاده است و کسانیكه به آنها كتاب آسمانی داده‏ ايم مي‏دانند اين كتاب به حق از طرف پروردگارت نازل شده بنابراين از ترديدكنندگان مباش. (۱۱۴)

 

وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلًا لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

و كلام پروردگار تو با صدق و عدل به حد تمام رسيد هيچكس نمي‏تواند كلمات او را دگرگون سازد و او شنونده داناست. (۱۱۵)

 

وَإِنْ تُطِعْ أَكْثَرَ مَنْ فِي الْأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ

اگر از بیشتر كسانيكه در روی زمين هستند اطاعت كنی تو را از راه خدا گمراه مي‏كنند، زیرا آنها تنها از گمان پيروی می نمایند و تخمين و حدس واهی می زنند. (۱۱۶)

 

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ مَنْ يَضِلُّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ

پروردگارت به كسانيكه از راه او گمراه گشته‏ اند آگاهتر است و همچنين به كسانيكه هدايت يافته‏ اند. (۱۱۷)

 

فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ بِآيَاتِهِ مُؤْمِنِينَ

از گوشت آنچه نام خدا هنگام سر بریدن بر آن گفته شده بخورید و از غیر آن نخوريد اگر به آيات او ايمان داريد. (۱۱۸)

 

وَمَا لَكُمْ أَلَّا تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ وَإِنَّ كَثِيرًا لَيُضِلُّونَ بِأَهْوَائِهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ

چرا از گوشت هایی که نام خدا بر آنها برده شده نمی خورید در حاليكه خداوند آنچه را بر شما حرام بوده بيان كرده است، مگر اينكه ناچار باشيد كه در اين صورت خوردن از گوشت آن حيوانات جائز است و بسياري از مردم به خاطر هوا و هوس و بی دانشی دیگران را گمراه مي‏سازند و پروردگارت تجاوزكاران را بهتر مي‏شناسد. (۱۱۹)

 

وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوا يَقْتَرِفُونَ

گناهان آشكار و پنهان را رها كنيد زيرا كسانیكه گناه مي‏كنند بزودی در برابر آنچه مرتکب می شدند مجازات خواهند شد. (۱۲۰)

 

وَلَا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَائِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ

و از آنچه نام خدا بر آن برده نشده نخوريد که اين كار گناه است و شياطين به دوستان خود مطالبی مخفيانه القا مي‏كنند تا با شما به مجادله برخيزند اگر از آنها اطاعت كنيد شما هم مشرك خواهيد بود! (۱۲۱)

 

أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِنْهَا كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

آيا كسيكه مرده بود سپس او را زنده كرديم و نوری برایش قرار داديم كه با آن در ميان مردم راه برود همانند كسيست كه در ظلمتها باشد و از آن خارج نگردد، اينگونه براي كافران اعمال زشتی كه انجام مي‏دادند تزيين شده و زيبا جلوه كرده است. (۱۲۲)

 

وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجْرِمِيهَا لِيَمْكُرُوا فِيهَا وَمَا يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُونَ

و نیز اینگونه در هر شهر و آبادی بزرگان گنهكاری قرار داديم افرادی كه همه گونه قدرت در اختيارشان گذارديم اما آنها سوء استفاده كرده و راه خطا پيش گرفتند و سرانجام كارشان اين شد كه به مكر و فريب مردم پرداختند ولی تنها خودشان را فريب مي‏دهند و نمي‏فهمند. (۱۲۳)

 

وَإِذَا جَاءَتْهُمْ آيَةٌ قَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتَى مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغَارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُوا يَمْكُرُونَ

و هنگاميكه آيه ای برای آنها بيايد مي‏گويند ما هرگز ايمان نمی ‏آوريم مگر اينكه همانند چيزی كه به پيامبران خدا داده شده به ما هم داده شود، خداوند آگاهتر است كه رسالت خويش را كجا قرار دهد به زودي كسانيكه مرتكب گناه شدند و مردم را از راه حق منحرف ساختند در مقابل مكر و فريب و نيرنگی كه می کردند گرفتار حقارت در پیشگاه خدا و عذاب شدید خواهند شد. (۱۲۴)

 

فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ وَمَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقًا حَرَجًا كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِي السَّمَاءِ كَذَلِكَ يَجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ

آنكس را كه خدا بخواهد هدايت كند سينه اش را برای پذيرش اسلام گشاده مي‏سازد و آنكس را كه بخاطر اعمال خلافش بخواهد گمراه سازد سينه اش را آنچنان تنگ می کند كه گويا مي‏خواهد به آسمان بالا برود، اينگونه خداوند پليدی را بر افرادی كه ايمان نمی ‏آورند قرار ميدهد. (۱۲۵)

 

وَهَذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيمًا قَدْ فَصَّلْنَا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ

و اين راه مستقيم و سنت جاويدان پروردگار توست ما آيات خود را برای كسانيكه پند مي‏گيرند بيان كرديم. (۱۲۶)

 

لَهُمْ دَارُ السَّلَامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

برای آنها در بهشت خانه امن و امان نزد پروردگارشان خواهد بود و او ولی و ياور آنهاست بخاطر اعمال نيكی كه انجام مي‏دادند. (۱۲۷)

 

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الْإِنْسِ وَقَالَ أَوْلِيَاؤُهُمْ مِنَ الْإِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَبَلَغْنَا أَجَلَنَا الَّذِي أَجَّلْتَ لَنَا قَالَ النَّارُ مَثْوَاكُمْ خَالِدِينَ فِيهَا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ

در آن روز كه خدا همه آنها را جمع و محشور مي‏سازد مي‏گويد ای جمعيت شياطين و جن شما افراد زيادی از انسانها را گمراه ساختيد دوستان و پيروان آنها از ميان انسانها مي‏گويند: پروردگارا! هر يك از ما دو گروه پيشوايان و پيروان گمراه از ديگری استفاده كرديم ما به لذات هوس آلود و زودگذر رسيديم و آنها بر ما حكومت كردند و به اجلی كه برای ما مقرر داشته بودي رسيديم (خداوند) مي‏گويد: آتش جايگاه شماست، جاودانه در آن خواهيد ماند، مگر آنچه خدا بخواهد، پروردگار تو حكيم و داناست. (۱۲۸)

 

وَكَذَلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّالِمِينَ بَعْضًا بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ

ما اینگونه بعضی از ستمگران را به بعض ديگر وا مي گذاريم به سبب اعماليكه انجام مي‏دادند. (۱۲۹)

 

يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنْذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَذَا قَالُوا شَهِدْنَا عَلَى أَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ

در آن روز به آنها مي‏گويد ای گروه جن و انس آيا رسولانی از شما به سوی شما نيامدند كه آيات مرا برايتان بازگو مي‏كردند و شما را از ملاقات چنين روزی بيم مي‏دادند، آنها مي‏گويند بر ضد خودمان گواهی می دهیم آری ما بد كرديم و زندگی پر زرق و برق دنيا آنها را فريب داد و به زيان خود گواهی مي‏دهند كه كافر بودند. (۱۳۰)

 

ذَلِكَ أَنْ لَمْ يَكُنْ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا غَافِلُونَ

اين بخاطر آنست كه پروردگارت هيچگاه مردم شهرها و آباديها را بخاطر ستمهايشان در حال غفلت و بی خبری هلاك نمي‏كند بلكه قبلا رسولانی برای آنها مي‏فرستد. (۱۳۱)

 

وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ

و برای هر يك از اين دو دسته درجات و مراتبيست از آنچه عمل كردند و پروردگارت از اعماليكه انجام مي‏دهند غافل نيست. (۱۳۲)

 

وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْ بَعْدِكُمْ مَا يَشَاءُ كَمَا أَنْشَأَكُمْ مِنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ آخَرِينَ

پروردگارت بی نياز و مهربان است پس به كسی ستم نمي‏كند بلكه همه نتيجه اعمال خود را مي‏گيرند اگر بخواهد همه شما را مي‏برد سپس هركس را بخواهد جانشين شما مي‏سازد همانطور كه شما را از نسل اقوام ديگری به وجود آورد. (۱۳۳)

 

إِنَّ مَا تُوعَدُونَ لَآتٍ وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ

آنچه به شما وعده داده مي‏شود، یقیناً مي ‏آيد و شما نمي‏توانيد خدا را ناتوان سازيد و از عدالت و كيفر او فرار كنيد. (۱۳۴)

 

قُلْ يَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ تَكُونُ لَهُ عَاقِبَةُ الدَّارِ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ

بگو ای قوم من! هر كار در قدرت داريد بكنيد! من هم به وظيفه خود عمل مي‏كنم، اما به زودی خواهيد دانست چه كسی سرانجام نيك خواهد داشت و پيروزی با چه كسيست اما به یقین ظالمان رستگار نخواهند شد. (۱۳۵)

 

وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُوا هَذَا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَهَذَا لِشُرَكَائِنَا فَمَا كَانَ لِشُرَكَائِهِمْ فَلَا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ وَمَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَى شُرَكَائِهِمْ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ

مشركان سهمی از آنچه خداوند از زراعت و چهارپايان آفریده برای او قرار دادند و گفتند و سهمی برای بتها و به گمان خود گفتند اين مال خداست و اين هم مال شركای ما يعنی بتهاست، آنچه مال شركای آنها بود به خدا نمي‏رسيد، ولی آنچه مال خدا بود به شركايشان مي‏رسيد آری اگر سهم بتها با كمبودی مواجه مي‏شد مال خدا را به بتها مي‏دادند اما عكس آنرا مجاز نمي‏دانستند! چه بد حكم مي‏كنند كه علاوه بر شرك، حتی خدا را كمتر از بتها می دانند! (۱۳۶)

 

وَكَذَلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلَادِهِمْ شُرَكَاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَلِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ

همینگونه شركای آنها يعنی بتها قتل فرزندانشان را در نظرشان جلوه دادند كودكان خود را قربانی بتها مي‏كردند و افتخار مي‏نمودند! سرانجام آنها را به هلاكت افكندند و آئينشان را بر آنها مشتبه ساختند و اگر خدا مي‏خواست چنين نمي‏كردند زيرا مي‏توانست جلو آنان را بگيرد ولی اجبار سودی ندارد بنابراين آنها و تهمتهايشان را به حال خود واگذار و به آنها اعتنا مكن. (۱۳۷)

 

وَقَالُوا هَذِهِ أَنْعَامٌ وَحَرْثٌ حِجْرٌ لَا يَطْعَمُهَا إِلَّا مَنْ نَشَاءُ بِزَعْمِهِمْ وَأَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَأَنْعَامٌ لَا يَذْكُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا افْتِرَاءً عَلَيْهِ سَيَجْزِيهِمْ بِمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ

و گفتند اين قسمت از چهار پايان و زراعت كه مخصوص بتهاست برای همه ممنوع است و جز كسانيكه ما بخواهيم به گمان آنها نبايد از آن بخورد و اینها چهارپايانيست كه سوار شدن بر آنها بر ما حرام شده است و نیز چهار پايانی بود كه هنگام ذبح نام خدا را بر آن نمي‏بردند و به خدا دروغ مي‏بستند و مي‏گفتند اين احكام همه از ناحيه اوست به زودی خدا كيفر افتراهای آنها را مي‏دهد. (۱۳۸)

 

وَقَالُوا مَا فِي بُطُونِ هَذِهِ الْأَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِذُكُورِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلَى أَزْوَاجِنَا وَإِنْ يَكُنْ مَيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكَاءُ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ

و گفتند آنچه از بچه در شكم اين حيوانات است مخصوص مردان ماست و بر همسران ما حرام است اما اگر مرده باشد مرده متولد شود همگی در آن شريكند به زودی خدا كيفر اين توصيف و احكام دروغين آنها را مي‏دهد او حكيم و داناست. (۱۳۹)

 

قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلَادَهُمْ سَفَهًا بِغَيْرِ عِلْمٍ وَحَرَّمُوا مَا رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِرَاءً عَلَى اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ

به یقین آنها كه فرزندان خود را از روي جهل و نادانی كشتند گرفتار خسران شدند زیرا آنچه را خدا به آنها روزی داده بود بر خود تحريم كردند و بر خدا افترا بستند، آنها گمراه شدند و هرگز هدايت نيافته بودند. (۱۴۰)

 

وَهُوَ الَّذِي أَنْشَأَ جَنَّاتٍ مَعْرُوشَاتٍ وَغَيْرَ مَعْرُوشَاتٍ وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا أُكُلُهُ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ كُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَآتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ

اوست كه باغ های معروش (باغ هایی كه درختانش روی داربستها قرار دارد) و باغ های غير معروش (باغ هایی كه نياز به داربست ندارد) را آفريد، همچنين نخل و انواع زراعت را كه از نظر ميوه و طعم با هم متفاوتند و نيز درخت زيتون و انار را كه از جهتی با هم شبيه و از جهتی تفاوت دارند برگ و ساختمان ظاهريشان شبيه يكديگر است در حاليكه طعم ميوه آنها متفاوت می باشد از ميوه آن به هنگاميكه به ثمر مي‏نشيند بخوريد و حق آن را به هنگام درو بپردازيد و اسراف نكنيد كه خداوند مسرفان را دوست نمي‏دارد. (۱۴۱)

 

وَمِنَ الْأَنْعَامِ حَمُولَةً وَفَرْشًا كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ

او كسيست كه از چهارپايان برای شما حيوانات باربر و حيوانات كوچك برای منافع دیگر آفريد، از آنچه به شما روزي داده است بخوريد و از گامهای شيطان پيروي ننمایيد كه او دشمن آشكار شماست. (۱۴۲)

 

ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الْأُنْثَيَيْنِ نَبِّئُونِي بِعِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

هشت تا از چهارپايان برای شما آفريد از ميش یک جفت و از بز یک جفت بگو آيا خداوند نرهای آنها را حرام كرده يا ماده ها را؟ يا آنچه شکم ماده‏ ها در برگرفته؟ اگر راست مي‏گویيد و بر تحريم اینها دليلی داريد به من خبر دهيد. (۱۴۳)

 

وَمِنَ الْإِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الْأُنْثَيَيْنِ أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ وَصَّاكُمُ اللَّهُ بِهَذَا فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

و از شتر یک جفت، و از گاو هم یک جفت، برای شما آفريد بگو كداميك از اينها را خدا حرام كرده است؟ نرها يا ماده‏ ها را؟ يا آنچه را شکم ماده‏ ها در برگرفته؟ یا هنگاميكه خدا شما را به اين موضوع توصيه كرد؟ شما گواه بر این تحریم بودید پس چه كسي ستمكارتر است از آنکس كه بر خدا دروغ مي‏بندد، تا مردم را از روي جهل گمراه سازد، خداوند هيچگاه ستمگران را هدايت نمی کند! (۱۴۴)

 

قُلْ لَا أَجِدُ فِي مَا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَى طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًا مَسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنْزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ

بگو در آنچه بر من وحی شده هيچ غذای حرامی نمي‏ يابم بجز اينكه مردار باشد يا خونی كه از بدن حيوان بيرون ريخته يا گوشت خوك كه اينها همه پليدند يا حيوانی كه به گناه هنگام سر بريدن، نام غير خدا نام بتها بر آن برده شده است، اما كسیكه مستر به خوردن این محرمات شود بی آنکه خواهان لذت باشد و يا زياده روی کند گناهی بر او نيست زیرا پروردگارت آمرزنده مهربان است. (۱۴۵)

 

وَعَلَى الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُمَا إِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَا أَوِ الْحَوَايَا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذَلِكَ جَزَيْنَاهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ

و بر يهوديان هر حيوان ناخن دار حيواناتی كه سم يكپارچه دارند را حرام كرديم و از گاو و گوسفند، پيه و چربيشان را بر آنها تحريم نموديم، مگر چربی هایی كه بر پشت آنها قرار دارد و يا در دو طرف پهلوها و يا آنها كه با استخوان آميخته است اين را به خاطر ستمی كه مي‏كردند به آنها كيفر داديم و ما راست مي‏گویيم. (۱۴۶)

 

فَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ رَبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ

اگر تو را تكذيب كنند و اين حقايق را نپذيرند به آنها بگو پروردگار شما رحمت گسترده ای دارد، اما مجازات او هم از مجرمان دفع شدنی نيست و اگر ادامه دهید كيفر شما حتميست. (۱۴۷)

 

سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَكْنَا وَلَا آبَاؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍ كَذَلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتَّى ذَاقُوا بَأْسَنَا قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنَا إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَخْرُصُونَ

به زودی مشركان برای تبرئه خويش مي‏گويند اگر خدا مي‏خواست نه ما مشرك مي‏شديم و نه پدران ما و نه چيزي را تحريم مي‏كرديم، كسانيكه پيش از آنها بودند نيز همين گونه دروغ مي‏گفتند و سرانجام (طعم) كيفر ما را چشيدند، بگو آيا دليل روشنی بر اين موضوع داريد که آنرا به ما نشان دهید؟ شما فقط از پندارهایی بی اساس پيروی مي‏كنيد و تخمين های نابجا مي‏زنيد. (۱۴۸)

 

قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ فَلَوْ شَاءَ لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ

بگو دليل رسا و قاطع برای خداست دلیلی که برای هيچكس بهانه ای باقی نمي‏گذارد و اگر او بخواهد همه شما را به اجبار هدايت مي‏كند ولی چون هدايت اجباری بی ثمر است اين كار را نمي‏كند. (۱۴۹)

 

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاءَكُمُ الَّذِينَ يَشْهَدُونَ أَنَّ اللَّهَ حَرَّمَ هَذَا فَإِنْ شَهِدُوا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ

بگو گواهان خود را كه گواهی مي‏دهند خداوند اينها را حرام كرده است، بياوريد اگر آنها به دروغ گواهی دهند تو با آنان هم صدا نشو و گواهی نده و از هوا و هوس كسانيكه آيات ما را تكذيب كردند و كسانيكه به آخرت ايمان ندارند و برای خدا شريك قائلند پيروی مكن. (۱۵۰)

 

قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ مِنْ إِمْلَاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

بگو بيایيد آنچه را پروردگارتان بر شما حرام كرده است برايتان بخوانم: اينكه چيزی را شريك خدا قرار ندهيد و به پدر و مادر نيكي كنيد و فرزندانتان را از ترس فقر نكشيد، ما شما و آنها را روزی مي‏دهيم و نزديك كارهای زشت نرويد چه آشكار باشد چه پنهان و انسانی را كه خداوند محترم شمرده به قتل نرسانيد، مگر به حق و از روی استحقاق اين چيزيست كه خداوند شما را به آن سفارش كرده، شاید درك كنيد. (۱۵۱)

 

وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى وَبِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ

و به مال يتيم جز بهترین صورت و برای اصلاح نزديك نشويد تا به حد رشد خود برسد و حق پيمانه و وزن را به عدالت ادا كنيد، هيچكس را جز به مقدار تواناییش تكليف نمي‏كنيم و هنگاميكه سخنی مي‏گویيد عدالت را رعايت نمایيد حتی اگر در مورد نزديكان شما بوده باشد و به پیمان خدا وفا کنید اين چيزيست كه خداوند شما را به آن سفارش مي‏كند تا متذكر شويد. (۱۵۲)

 

وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

اين راه مستقيم من است از آن پيروي كنيد و از راههای پراکنده و انحرافی پيروی نكنيد كه شما را از طریق حق دور مي‏سازد، اين چيزيست كه خداوند شما را به آن سفارش مي‏كند شاید پرهيزگاری پیشه کنید. (۱۵۳)

 

ثُمَّ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ تَمَامًا عَلَى الَّذِي أَحْسَنَ وَتَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لَعَلَّهُمْ بِلِقَاءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ

سپس به موسی كتاب آسمانی داديم و نعمت خود را بر آنها كه نيكوكار بودند کامل كرديم و همه چيز را كه مورد نياز آنها بود در آن روشن ساختيم، كتابی كه مايه هدايت و رحمت بود، شاید به لقای پروردگارشان و روز رستاخيز ايمان بياورند. (۱۵۴)

 

وَهَذَا كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ وَاتَّقُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

و اين كتابيست پر بركت كه ما بر تو نازل كرديم از آن پيروی کنید و پرهيزگاری پيشه نمایید باشد مورد رحمت خدا قرار گيريد. (۱۵۵)

 

أَنْ تَقُولُوا إِنَّمَا أُنْزِلَ الْكِتَابُ عَلَى طَائِفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَا وَإِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغَافِلِينَ

ما اين كتاب را با اين امتيازات نازل كرديم تا نگویید كتاب آسمانی تنها بر دو طايفه پيش از ما (يهود و نصارا) نازل شده بود و ما از بحث و بررسی آنها بی خبر بوديم. (۱۵۶)

 

أَوْ تَقُولُوا لَوْ أَنَّا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتَابُ لَكُنَّا أَهْدَى مِنْهُمْ فَقَدْ جَاءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَصَدَفَ عَنْهَا سَنَجْزِي الَّذِينَ يَصْدِفُونَ عَنْ آيَاتِنَا سُوءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوا يَصْدِفُونَ

يا نگویيد اگر كتاب آسمانی بر ما نازل مي‏شد از آنها هدايت يافته تر بوديم، اينك آيات و دلايل روشن از جانب پروردگارتان و هدايت و رحمت برای شما آمد پس چه كسی ستمكارتر از کسیكه آيات خدا را تكذيب كرده و از آن روی گردانده است، اما بزودی كسانی را كه از آيات ما روی می گرداند به خاطر همين اغراض بی دليلشان مجازات شديد خواهيم كرد. (۱۵۷)

 

هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلَائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا قُلِ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ

آيا جز اين انتظار دارند كه فرشتگان مرگ به سراغشان آيند يا خداوند خودش به سوی آنها بيايد یا بعضی از آيات پروردگارت و نشانه‏ های رستاخيز بیاید اما آن روز كه بعضی از آيات پروردگارت تحقق پذيرد ايمان آوردن افرادی كه قبلا ايمان نياورده‏ اند يا در ایمانشان عمل نيكی انجام نداده‏ اند سودی به حالشان نخواهد داشت، بگو اكنون كه شما چنين انتظارات نادرستی داريد انتظار بكشيد ما هم انتظار كيفر شما را مي‏كشيم! (۱۵۸)

 

إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا لَسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ

كسانيكه آیين خود را پراكنده ساختند و به دسته های گوناگون و مذاهب مختلف تقسيم شدند تو هيچگونه رابطه ای با آنها نداری، سر و كار آنها تنها با خداست سپس خدا آنها را از آنچه انجام مي‏دادند با خبر مي‏كند. (۱۵۹)

 

مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى إِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

هركس كار نيكی بجا آورد ده برابر آن پاداش دارد و هركس كار بدی انجام دهد جز به مانند آن كيفر نخواهد ديد و ستمی بر آنها نخواهد شد. (۱۶۰)

 

قُلْ إِنَّنِي هَدَانِي رَبِّي إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ دِينًا قِيَمًا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

بگو: پروردگارم مرا به راه راست هدايت كرده، آیينی پابرجا و ضامن سعادت دين و دنيا، آیين ابراهيم كه از آیين های خرافی روي برگرداند و از مشركان نبود. (۱۶۱)

 

قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

بگو: نماز و تمام عبادات من و زندگی و مرگ من، همه برای خداوند پروردگار جهانيان است. (۱۶۲)

 

لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ

همتایی برای او نيست و به همين مامور شده ام و من نخستين مسلمانم! (۱۶۳)

 

قُلْ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِي رَبًّا وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَلَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ إِلَّا عَلَيْهَا وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ

بگو آيا غير خدا، پروردگاري را بطلبم در حاليكه او پروردگار همه چيز است، هيچكس عمل بدی جز به زیان خود انجام نمي‏دهد و هيچ گنهكاری گناه ديگری را متحمل نمي‏شود سپس بازگشت همه شما به سوی پروردگارتان است و شما را از آنچه در آن اختلاف داشتيد خبر خواهد داد. (۱۶۴)

 

وَهُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلَائِفَ الْأَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَبْلُوَكُمْ فِي مَا آتَاكُمْ إِنَّ رَبَّكَ سَرِيعُ الْعِقَابِ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ

و او كسيست كه شما را جانشينان و نمايندگان خود در زمين ساخت و درجات بعضی از شما را بالاتر از بعضی دیگر قرار داد تا شما را به وسیله آنچه در اختيارتان قرار داده بيازمايد به یقین پروردگار تو سريع العقاب و آمرزنده مهربان است کیفر کسانی را که از بوته امتحان نادرست در آيند زود می دهد و نسبت به حق پویان مهربان است. (۱۶۵)

لینک کوتاه شده پست ترجمه فارسی سوره انعام : https://mybo.ir/DinBo109

به این پست امتیاز دهید.
Likes1Dislikes0
دانلود باکس
مشاهده با QR کد
کد پخش آنلاین این آهنگ برای وبلاگ و سایت شما
امیر بداغ

این مطلب توسط ارسال شده است.

نظرات و ارسال نظر