دینبوشنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۸

ترجمه فارسی سوره رعد از آیات قرآن کریم با صدای استاد مرحوم اسماعیل قادرپناه - دینبو

سخن دوست :امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
ترجمه فارسی سوره رعد

ترجمه فارسی سوره رعد

 

ترجمه فارسی سوره رعد

ترجمه فارسی سوره رعد

 

با صدای استاد مرحوم اسماعیل قادرپناه

 

 

برای دانلود ترجمه فارسی سوره رعد به باکس دانلود پایین پست مراجعه کنید

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

المر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَالَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ

المر اينها آيات كتاب آسمانيست و آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده حق است ولی بیشتر مردم ايمان نمی ‏آورند. (۱)

 

اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ الْأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ

خدا همان كسيست كه آسمان را بدون ستون هایی كه برای شما دیدنی باشد برافراشت سپس بر عرش استيلا يافت و زمام تدبير جهان را در کف قدرت گرفت و خورشيد و ماه را مسخر ساخت كه هر كدام تا زمان معينی حركت دارند كارها را او تدبير می ‏كند آيات را برای شما تشريح می ‏نمايد شاید به لقای پروردگارتان يقين پيدا كنيد. (۲)

 

وَهُوَ الَّذِي مَدَّ الْأَرْضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْهَارًا وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

و او كسيست كه زمين را گسترد و در آن كوه ها و نهرهایی قرار داد و در آن از تمام ميوه‏ ها یک جفت آفريد پرده سياه شب را بر روز می پوشاند در اينها آياتيست برای گروهی كه تفكر می ‏كنند. (۳)

 

وَفِي الْأَرْضِ قِطَعٌ مُتَجَاوِرَاتٌ وَجَنَّاتٌ مِنْ أَعْنَابٍ وَزَرْعٌ وَنَخِيلٌ صِنْوَانٌ وَغَيْرُ صِنْوَانٍ يُسْقَى بِمَاءٍ وَاحِدٍ وَنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلَى بَعْضٍ فِي الْأُكُلِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ

و در روی زمين قطعاتی در كنار هم قرار دارد كه با هم متفاوتند و نیز باغ هایی از انگور و زراعت و نخل ها و درختان میوه گوناگون كه گاه بر يك پايه می ‏رويند و گاه بر دو پايه و عجیب تر آنکه همه آنها از يك آب سيراب می شوند و با اينحال بعضی از آنها را از جهت ميوه بر ديگری برتری می ‏دهيم در اينها نشانه‏ هایيست برای گروهی كه عقل خويش را بكار می گيرند. (۴)

 

وَإِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ أَإِذَا كُنَّا تُرَابًا أَإِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ أُولَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ وَأُولَئِكَ الْأَغْلَالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

و اگر از چيزی تعجب كنی عجيب گفتار آنهاست كه می ‏گويند آيا هنگاميكه ما خاك شديم بار ديگر زنده می شويم و به خلقت جديدی باز می گرديم آنها كسانی هستند كه به پروردگارشان كافر شده اند و آنها غل و زنجيرها در گردنشان است و آنها اهل دوزخند. (۵)

 

وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلَاتُ وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ عَلَى ظُلْمِهِمْ وَإِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيدُ الْعِقَابِ

آنها پيش از حسنه و رحمت از تو تقاضای شتاب در سیئه و عذاب می كنند با اينكه پیش از آنها بلاهای عبرت انگيز نازل شده است و پروردگار تو نسبت به مردم با اينكه ظلم می كنند دارای مغفرت است و در عین حال پروردگارت دارای عذاب شديدیست. (۶)

 

وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ

کسانیكه كافر شدند می گويند چرا آيه و معجزه ای از پروردگارش بر او نازل نشده تو فقط بيم دهنده‏ ای و برای هر گروهی هدايت كننده‏ ايست و اينها همه بهانه است نه برای جستجوی حقيقت. (۷)

 

اللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ أُنْثَى وَمَا تَغِيضُ الْأَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ وَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدَارٍ

خدا از جنين هایی كه هر انسان يا حيوان ماده‏ ای حمل می ‏كند آگاه است و نيز از آنچه رحم ها كم می ‏كنند و پيش از موعد مقرر می زايند و هم از آنچه افزون می كنند و بعد از وقع می زایند و هر چیز نزد او مقدار معينی دارد. (۸)

 

عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيرُ الْمُتَعَالِ

او از غيب و شهود آگاه و بزرگ و متعاليست. (۹)

 

سَوَاءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهِ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَسَارِبٌ بِالنَّهَارِ

برای او یکسان است كسانی از شما كه پنهانی سخن بگويند يا آنرا آشكار سازند و کسانیكه شبانگاه مخفيانه حركت می كنند يا در روشنایی روز. (۱۰)

 

لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلَا مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَالٍ

برای انسان مامورانيست كه پی در پی از پيش رو و از پشت سر او را از فرمان خدا و حوادث غیر حتمی حفظ می كنند اما خداوند سرنوشت هيچ قوم و ملتی را تغيير نمی ‏دهد مگر آنكه آنان آنچه را خودشان است تغيير دهند و هنگاميكه خدا اراده سویی به قومی بخاطر اعمالشان كند هيچ چيز مانع آن نخواهد شد و جز خدا سرپرستی نخواهند داشت. (۱۱)

 

هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَ

او كسيست كه برق را به شما نشان می ‏دهد كه هم مايه ترس است و هم مایه اميد و ابرهای سنگين بار ايجاد می كند. (۱۲)

 

وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ وَهُمْ يُجَادِلُونَ فِي اللَّهِ وَهُوَ شَدِيدُ الْمِحَالِ

و رعد تسبيح و حمد او می ‏گويد و نيز فرشتگان از ترس او و صاعقه‏ ها را می فرستد و هركس را بخواهد گرفتار آن می ‏سازد در حاليكه آنها با مشاهده اين همه آيات الهی خدا باز هم درباره خدا به مجادله مشغولند و او قدرتی بی انتها و مجازاتی دردناك دارد. (۱۳)

 

لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لَا يَسْتَجِيبُونَ لَهُمْ بِشَيْءٍ إِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْمَاءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهِ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ

دعوت حق از آن اوست و كسانی را كه مشركان غير از خدا می خوانند هرگز به دعوت آنها پاسخ نمی ‏گويند آنها همچون كسی هستند كه كف های دست خود را به سوی آب می گشايند تا آب به دهانش برسد و هرگز نخواهد رسيد و دعای كافران جز در ضلال و گمراهی نيست! (۱۴)

 

وَلِلَّهِ يَسْجُدُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَظِلَالُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ

تمام کسانیکه در آسمانها و زمين هستند از روی اطاعت يا اكراه و همچنين سايه‏ هايشان هر صبح و عصر برای خدا سجده می کنند. (۱۵)

 

قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ لَا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

بگو چه كسی پروردگار آسمانها و زمين است بگو الله سپس بگو آيا اوليا و خدايانی غير از او برای خود برگزيده ايد كه حتی مالك سود و زيان خود نيستند تا چه رسد به شما بگو آيا نابينا و بينا يكسانند يا ظلمت ها و نور برابرند آيا آنها همتایانی برای خدا قرار دادند بخاطر اينكه آنان همانند خدا آفرينشی داشتند و اين آفرينش ها بر آنها مشابه شده است بگو خدا خالق همه چيز است و اوست يكتا و پيروز! (۱۶)

أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَابِيًا وَمِمَّا يُوقِدُونَ عَلَيْهِ فِي النَّارِ ابْتِغَاءَ حِلْيَةٍ أَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِثْلُهُ كَذَلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاءً وَأَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ كَذَلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ

خداوند از آسمان آبی فرستاد و از هر دره و رودخانه‏ ای به اندازه آنها سيلابی جاری شد سپس سيل بر روی خود كفی حمل كرد و از آنچه در كوره ها برای بدست آوردن زينت آلات يا وسائل زندگی آتش روی آن روشن می ‏كنند نيز كف هایی مانند آن به وجود می ‏آيد خداوند حق و باطل را چنین مثل می زند اما كف ها به بيرون پرتاب می ‏شوند ولی آنچه به مردم سود می رساند آب يا فلز خالص در زمين ميماند خداوند اينچنين مثال ميزند. (۱۷)

 

لِلَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنَى وَالَّذِينَ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُ لَوْ أَنَّ لَهُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا وَمِثْلَهُ مَعَهُ لَافْتَدَوْا بِهِ أُولَئِكَ لَهُمْ سُوءُ الْحِسَابِ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهَادُ

برای آنها كه دعوت پروردگارشان را اجابت كردند پاداش نيكوست و کسانیكه دعوت او را اجابت نكردند آنچنان در وحشت عذاب الهی فرو ميروند كه اگر تمام آنچه روي زمين است و همانندش از آن آنها باشد همه را برای رهایی از عذاب می دهند ولی از آنها پذيرفته نخواهد شد برای آنها حساب بديست و جايگاهشان جهنم و چه بد جايگاهيست! (۱۸)

 

أَفَمَنْ يَعْلَمُ أَنَّمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمَى إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُولُو الْأَلْبَابِ

آيا كسيكه می داند آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده حق است همانند كسيست كه نابيناست تنها صاحبان انديشه متذكر می ‏شوند! (۱۹)

 

الَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَلَا يَنْقُضُونَ الْمِيثَاقَ

همانها كه به عهد الهی وفا می كنند و پيمان را نمی شكنند. (۲۰)

 

وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ

و آنها كه پيوندهایی را كه خدا دستور به برقراری آن داده برقرار می دارند و از پروردگارشان می ‏ترسند و از بدی حساب روز قيامت بيم دارند. (۲۱)

 

وَالَّذِينَ صَبَرُوا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً وَيَدْرَءُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُولَئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ

و آنها كه بخاطر ذات پاك پروردگارشان شكيبایی می كنند و نماز را بر پا می دارند و از آنچه به آنها روزی داده‏ ايم در پنهان و آشكار انفاق می ‏كنند و با حسنات سيئات را از ميان می ‏برند پايان نيك سرای ديگر از آن آنهاست. (۲۲)

 

جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالْمَلَائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بَابٍ

همان باغ های جاويدان بهشتی كه وارد آن می ‏شوند و همچنين پدران و همسران و فرزندان صالح آنها و فرشتگان از هر دری بر آنان وارد می گردند. (۲۳)

 

سَلَامٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ

و به آنان می گويند سلام بر شما بخاطر صبر و استقامتتان چه نیکوست سرانجام آن سرای جاویدان! (۲۴)

 

وَالَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولَئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ

آنها كه عهد الهی را پس از محكم كردن می شكنند و پيوندهایی را كه خدا دستور به برقراری آن را داده قطع می كنند و در روی زمين فساد می نمايند لعنت برای آنهاست و بدی و مجازات سرای آخرت! (۲۵)

 

اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ وَفَرِحُوا بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا مَتَاعٌ

خدا روزی را برای هركس بخواهد و شايسته بداند وسيع و برای هركس بخواهد و مصلحت بداند تنگ قرار می ‏دهد ولی کافران به زندگی دنيا شاد و خوشحال شدند در حاليكه زندگی دنيا در برابر آخرت متاع ناچيزيست. (۲۶)

 

وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ قُلْ إِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ أَنَابَ

کسانیكه كافر شدند می ‏گويند چرا آيه و معجزه ای از پروردگارش بر او نازل نشده است بگو خداوند هركس را بخواهد گمراه و هركس را كه بازگردد به سوی خودش هدايت می كند كمبودی در معجزه ها نيست لجاجت آنها مانع است. (۲۷)

 

الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ

آنها كسانی هستند كه ايمان آورده‏ اند و دل هايشان به ياد خدا مطمئن و آرام است آگاه باشيد تنها با ياد خدا دل ها آرامش می يابد! (۲۸)

 

الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ

آنها كه ايمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند پاكيزه ترين زندگی نصيبشان است و بهترين سرانجام ها. (۲۹)

 

كَذَلِكَ أَرْسَلْنَاكَ فِي أُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَا أُمَمٌ لِتَتْلُوَ عَلَيْهِمُ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُونَ بِالرَّحْمَنِ قُلْ هُوَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ مَتَابِ

همانگونه كه پيامبران پيشين را مبعوث کردیم تو را به ميان امتی فرستاديم كه پيش از آنها امت های ديگری آمدند و رفتند تا آنچه را به تو وحی نموده‏ ايم بر آنان بخوانی در حاليكه به رحمان خداوندی كه رحمتش همگان را فرا گرفته كفر می ‏ورزند بگو او پروردگار من است معبودی جز او نيست بر او توكل كردم و بازگشتم به سوی اوست. (۳۰)

 

وَلَوْ أَنَّ قُرْآنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتَى بَلْ لِلَّهِ الْأَمْرُ جَمِيعًا أَفَلَمْ يَيْأَسِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنْ لَوْ يَشَاءُ اللَّهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيعًا وَلَا يَزَالُ الَّذِينَ كَفَرُوا تُصِيبُهُمْ بِمَا صَنَعُوا قَارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيبًا مِنْ دَارِهِمْ حَتَّى يَأْتِيَ وَعْدُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ

اگر بوسيله قرآن كوه ها به حركت در آيند یا زمين ها قطعه قطعه شوند یا بوسيله آن با مردگان سخن گفته شود باز هم ايمان نخواهند آورد ولی همه کارها در اختيار خداست آيا آنها كه ايمان آورده‏ اند نمی دانند كه اگر خدا بخواهد همه مردم را به اجبار هدايت می ‏كند اما هدايت اجباری سودی ندارد و پيوسته بلاهای كوبنده‏ ای بر كافران بخاطر اعمالشان وارد می شود و يا به نزديكی خانه آنها فرود می ‏آيد تا وعده نهایی خدا فرا رسد به یقین خداوند در وعده خود تخلف نمی كند. (۳۱)

 

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَمْلَيْتُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

تنها تو را استهزا نكردند پيامبران پيش از تو را نيز مورد استهزا قرار دادند من به كافران مهلت دادم سپس آنها را گرفتم ديدی مجازات من چگونه بود (۳۲)

 

أَفَمَنْ هُوَ قَائِمٌ عَلَى كُلِّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَجَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ قُلْ سَمُّوهُمْ أَمْ تُنَبِّئُونَهُ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي الْأَرْضِ أَمْ بِظَاهِرٍ مِنَ الْقَوْلِ بَلْ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوا عَنِ السَّبِيلِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ

آيا كسيكه بالای سر همه ايستاده و حافظ و نگهبان و مراقب همه است و اعمال همه را می ‏بيند همچون كسيست كه هيچ يك از اين صفات را ندارد آنان برای خدا همتایانی قرار دادند بگو آنها را نام ببريد آيا چيزی را به او خبر می ‏دهيد كه از وجود آن در روی زمين بی خبر است يا سخنان ظاهری و تو خالی می گویيد نه شريكی برای خدا وجود ندارد بلكه در نظر كافران دروغ هايشان زينت داده شده و بر اثر ناپاكی درون چنين می پندارند كه واقعيتی دارد و آنها از راه خدا باز داشته شده‏ اند و هركس را خدا گمراه كند راهنمایی برای او وجود نخواهد داشت. (۳۳)

 

لَهُمْ عَذَابٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَقُّ وَمَا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَاقٍ

در دنيا برای آنها عذابی دردناک است و عذاب آخرت سخت تر است در برابر عذاب خدا هيچكس نمی تواند آنها را نگه دارد. (۳۴)

 

مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ أُكُلُهَا دَائِمٌ وَظِلُّهَا تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَوْا وَعُقْبَى الْكَافِرِينَ النَّارُ

توصیف بهشتی كه به پرهيزگاران وعده داده شده اینست که نهرهای آب از زير درختانش جاريست ميوه‏ ی آن هميشگی و سايه‏ هايش دائميست اين سرانجام كسانيست كه پرهيزگاری پيشه كردند و سرانجام كافران آتش است! (۳۵)

 

وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَفْرَحُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمِنَ الْأَحْزَابِ مَنْ يُنْكِرُ بَعْضَهُ قُلْ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا أُشْرِكَ بِهِ إِلَيْهِ أَدْعُو وَإِلَيْهِ مَآبِ

کسانیكه كتاب آسمانی به آنان داده‏ ايم از آنچه بر تو نازل شده خوشحالند و بعضی از احزاب و گروه ها قسمتی از آنرا انكار می كنند بگو من مامورم كه الله را بپرستم و شريكی برای او قائل نشوم به سوی او دعوت می كنم و بازگشت من به سوی اوست. (۳۶)

 

وَكَذَلِكَ أَنْزَلْنَاهُ حُكْمًا عَرَبِيًّا وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَمَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا وَاقٍ

همانگونه كه به پيامبران پيشين كتاب آسمانی داديم بر تو نيز این قرآن را به عنوان فرمان روشن و صريحی نازل كرديم و اگر از هوس های آنان بعد از آنكه آگاهی برای تو آمده پيروی كنی هيچكس در برابر خدا از تو حمايت و جلوگيری نخواهد كرد. (۳۷)

 

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَاجًا وَذُرِّيَّةً وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ لِكُلِّ أَجَلٍ كِتَابٌ

ما پیش از تو نیز رسولانی فرستاديم و برای آنها همسران و فرزندانی قرار داديم و هيچ رسولی نمی ‏توانست از پيش خود معجزه ای بياورد مگر به فرمان خدا هر زمانی نوشته ای دارد و برای هر كاری موعدی مقرر است. (۳۸)

 

يَمْحُو اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَيُثْبِتُ وَعِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ

خداوند هر چه را بخواهد محو و هر چه را بخواهد اثبات می ‏كند و ام الكتاب لوج محفوظ دست اوست. (۳۹)

 

وَإِنْ مَا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ

و اگر پاره‏ ای از مجازات ها را كه به آنها وعده می دهیم به تو نشان دهيم يا پيش از فرا رسيدن اين مجازات ها تو را بميرانيم در هر حال تو فقط مامور ابلاغ هستی و حساب آنها بر ماست! (۴۰)

 

أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا وَاللَّهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهِ وَهُوَ سَرِيعُ الْحِسَابِ

آيا نديدند كه ما پيوسته به سراغ زمين می آییم و از اطراف و جوانب آن كم می كنيم و جامعه‏ ها تمدن ها و دانشمندان تدريجا از ميان مي‏روند و خداوند حكم می كند و هيچكس را يارای جلوگيری يا رد احكام او نيست و او سريع الحساب است. (۴۱)

 

وَقَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلَّهِ الْمَكْرُ جَمِيعًا يَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ وَسَيَعْلَمُ الْكُفَّارُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ

پیش از آنان نیز كسانی طرح ها و نقشه‏ ها كشيدند ولی تمام طرح ها و نقشه‏ ها از آن خداست او از كار هركس آگاه است و به زودی كفار می ‏دانند سرانجام نيك در سرای ديگر از آن كيست! (۴۲)

 

وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ

آنها كه كافر شدند می گويند تو پيامبر نيستی بگو كافيست كه خداوند و كسیكه علم كتاب و آگاهی بر قرآن نزد اوست میان من و شما گواه باشد. (۴۳)

 

لینک کوتاه شده پست ترجمه فارسی سوره رعد : https://mybo.ir/DinBo102

به این پست امتیاز دهید.
Likes1Dislikes0
دانلود باکس
مشاهده با QR کد
کد پخش آنلاین این آهنگ برای وبلاگ و سایت شما
امیر بداغ

این مطلب توسط ارسال شده است.

نظرات و ارسال نظر