دینبودوشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۷

ترجمه فارسی سوره هود از آیات قرآن کریم با صدای استاد مرحوم اسماعیل قادرپناه - دینبو

سخن دوست :امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
ترجمه فارسی سوره هود

ترجمه فارسی سوره هود

 

ترجمه فارسی سوره هود

ترجمه فارسی سوره هود

 

با صدای استاد مرحوم اسماعیل قادرپناه

 

 

برای دانلود ترجمه فارسی سوره هود به باکس دانلود پایین پست مراجعه کنید

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

الر كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ

الر اين كتابيست كه آياتش استحكام يافته سپس تشريح شده و از نزد خداوند حكيم و آگاه نازل گرديده است. (۱)

 

أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ

دعوت من اين است كه جز الله را نپرستيد من از سوی او برای شما بيم دهنده و بشارت دهنده‏ ام. (۲)

 

وَأَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَتَاعًا حَسَنًا إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ

و اينكه از پروردگار خويش آمرزش بطلبيد سپس به سوی او باز گرديد تا شما را تا مدت معين از مواهب زندگی اين جهان به خوبی بهره مند سازد و به هر صاحب فضيلتی به مقدار فضيلتش ببخشد و اگر از اين فرمان روی گردان شويد من بر شما از عذاب روز بزرگی بيمناكم. (۳)

 

إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

بدانيد بازگشت شما به سوی الله است و او بر هر چيز تواناست. (۴)

 

أَلَا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ أَلَا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

آگاه باشيد آنها سرها را بهم نزديك ساخته و سينه‏ هاشان را در كنار هم قرار می دهند تا خود و سخنان خويش را از پيامبر پنهان دارند آگاه باشيد آنگاه كه آنها لباس هايشان را بخود می ‏پيچند و خويش را در آن پنهان می کنند خداوند می داند آنچه را پنهان می کنند و آنچه را آشکار می سازند چرا كه او از اسرار درون سينه‏ ها آگاه است. (۵)

 

وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ

هيچ جنبنده‏ ای در زمين نيست مگر اينكه روزي او بر خداست او قرارگاه و محل نقل و انتقالش را می ‏داند همه اينها در كتاب آشكاری ثبت است در لوح محفوظ در کتاب علم خدا. (۶)

 

وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَلَئِنْ قُلْتَ إِنَّكُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ

او كسيست كه آسمانها و زمين را در شش روز شش دوران آفريد و عرش حکومت او بر آب قرار داشت بخاطر اين آفريد تا شما را بیازماید كه كداميك عملتان بهتر است و اگر به آنها بگویی شما بعد از مرگ برانگيخته می ‏شويد مسلما كافران می ‏گويند اين سحری آشكار است! (۷)

 

وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

و اگر مجازات را تا زمان محدودی از آنها به تاخير اندازيم از روی استهزا می گويند چه چيز مانع آن شده است آگاه باشيد آن روز كه عذاب به سراغشان آيد از آنها بازگردانده نخواهد شد و هيچ قدرتی مانع آن نخواهد بود و آنچه را مسخره می كردند دامانشان را می ‏گيرد! (۸)

 

وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ

و اگر از جانب خویش نعمتی به انسان بچشانيم سپس آنرا از او بگيريم بسيار نوميد و ناسپاس خواهد بود. (۹)

 

وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ

و اگر بعد از شدت و رنجی که به او رسیده نعمت هایی به او بچشانیم می گويد مشكلات از من بر طرف شد و ديگر باز نخواهد گشت و غرق شادی و غفلت و فخر فروشی می شود. (۱۰)

 

إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ

مگر آنها كه در سايه ايمان راستين صبر و استقامت ورزيدند و کارهای شایسته انجام دادند كه برای آنها آمرزش و اجر بزرگيست. (۱۱)

 

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌ بَعْضَ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَضَائِقٌ بِهِ صَدْرُكَ أَنْ يَقُولُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ أَوْ جَاءَ مَعَهُ مَلَكٌ إِنَّمَا أَنْتَ نَذِيرٌ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ

شايد ابلاغ بعض آياتی را كه به تو وحی می شود به خاطر عدم پذیرش آنها ترک کنی و به تاخير اندازی و سينه‏ ات از اين جهت تنگ و ناراحت شود كه می ‏گويند چرا گنجی بر او نازل نشده و يا چرا فرشته ای همراه او نيامده است ابلاغ كن و نگران و ناراحت مباش چرا كه تو فقط بيم دهنده ای و خداوند نگاهبان و ناظر بر همه چيز است و به حساب آنان مي‏رسد. (۱۲)

 

أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَيَاتٍ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

آیا م‏ی گويند او به دروغ این قرآن را به خدا نسبت داده و ساختگیست بگو اگر راست می گویيد شما هم ده سوره ساختگی همانند این قرآن بياوريد و تمام كسانی را كه می توانيد غير از خدا برای اين كار دعوت كنيد. (۱۳)

 

فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا لَكُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا أُنْزِلَ بِعِلْمِ اللَّهِ وَأَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ

و اگر آنها دعوت شما را نپذيرفتند بدانيد قرآن تنها با علم الهی نازل شده و هيچ معبودی جز او نيست آيا با اينحال تسليم می شويد؟ (۱۴)

 

مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَالَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لَا يُبْخَسُونَ

كسانيكه زندگی دنيا و زينت آن را بخواهند نتیجه اعمالشان را در همین دنیا بطور کامل به آنها می دهيم و چیزی کم و کاست از آنها نخواهد شد (۱۵)

 

أُولَئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَحَبِطَ مَا صَنَعُوا فِيهَا وَبَاطِلٌ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

ولی آنها در آخرت جز آتش سهمی نخواهند داشت و آنچه را در دنيا برای غير خدا انجام دادند بر باد مي‏رود و آنچه را عمل می کردند باطل و بی اثر می ‏شود. (۱۶)

 

أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِنْهُ وَمِنْ قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَى إِمَامًا وَرَحْمَةً أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ

آيا آنكس كه دليل آشكاری از پروردگار خويش دارد و به دنبال آن شاهدی از سوی او می باشد و پيش از آن كتاب موسی كه پيشوا و رحمت بود گواهی بر آن می دهد همچون كسيست كه چنين نباشد آنها حق طلبان و حقيقت جويان به او كه داراي اين ويژگی هاست ايمان می ‏آورد و هركس از گروه های مختلف به او كافر شود آتش وعده گاه اوست پس ترديدی در آن نداشته باش كه آن حق است از پروردگارت ولی بیشتر مردم ايمان نمی آورند. (۱۷)

 

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أُولَئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَى رَبِّهِمْ وَيَقُولُ الْأَشْهَادُ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى رَبِّهِمْ أَلَا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ

چه كسی ستمكارتر است از کسانیكه بر خدا افترا می ‏بندند آنان روز رستاخيز بر پروردگارشان عرضه می ‏شوند و در حالیکه پيامبران و فرشتگان می گويند اينها همانها هستند كه به پروردگارشان دروغ بستند. ای لعنت خدا بر ظالمان باد! (۱۸)

 

الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ

همانها كه مردم را از راه خدا باز می ‏دارند و راه حق را كج و معوج نشان می ‏دهند و به سرای آخرت كافرند. (۱۹)

 

أُولَئِكَ لَمْ يَكُونُوا مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ يُضَاعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ مَا كَانُوا يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوا يُبْصِرُونَ

آنها هيچگاه توانایی فرار در زمين را ندارند و جز خدا پشتيبان هایی نمی ‏يابند عذاب خدا برای آنها مضاعف خواهد بود چرا كه هم خودشان گمراه بودند و هم ديگران را گمراه ساختند آنها هرگز توانایی شنيدن حق را نداشتند و حقيقت را نمی ديدند. (۲۰)

 

أُولَئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ

آنان كسانی هستند كه سرمايه وجود خود را از دست داده اند و تمام معبودهای دروغين از نظرشان گم شدند. (۲۱)

 

لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ

به ناچار آنها در سرای آخرت از همه زيانكارترند. (۲۲)

 

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَأَخْبَتُوا إِلَى رَبِّهِمْ أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

کسانیكه ايمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند و در برابر پرودرگارشان خضوع و خشوع کردند آنها اهل بهشتند و جاودانه در آن خواهند ماند. (۲۳)

 

مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ كَالْأَعْمَى وَالْأَصَمِّ وَالْبَصِيرِ وَالسَّمِيعِ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

حال اين دو گروه مومنان و منكران حال نابينا و كر و بينا و شنوا است آيا اين دو همانند يكديگرند آيا پند نمی گیرید؟ (۲۴)

 

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ

ما نوح را به سوی قومش فرستاديم نخستين بار به آنها گفت من برای شما بيم دهنده‏ ای آشكارم. (۲۵)

 

أَنْ لَا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ

جز خدای یگانه يكتا را نپرستيد زیرا بر شما از عذاب روز دردناكی مي‏ترسم! (۲۶)

 

فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ مَا نَرَاكَ إِلَّا بَشَرًا مِثْلَنَا وَمَا نَرَاكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِ وَمَا نَرَى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ بَلْ نَظُنُّكُمْ كَاذِبِينَ

اشراف كافر قومش در پاسخ او گفتند ما تو را جز بشری همچون خودمان نمی ‏بينيم و كسانی را كه از تو پيروی كرده‏ اند جز گروهی اراذل ساده لوح مشاهده نمی کنیم و برای شما فضیلتی نسبت به خود نمی بینیم بلكه شما را دروغگو تصور می كنيم. (۲۷)

 

قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَآتَانِي رَحْمَةً مِنْ عِنْدِهِ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنْتُمْ لَهَا كَارِهُونَ

نوح گفت ای قوم من به من خبر دهید اگر من دليل روشنی از پروردگارم داشته باشم و از نزد خودش رحمتی به من داده باشد و بر شما مخفی مانده آيا باز هم رسالت مرا انكار می كنيد آيا ما می توانم شما را به پذيرش اين دلیل روشن مجبور سازیم با اينكه شما کراهت داريد؟ (۲۸)

 

وَيَا قَوْمِ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًا إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلَاقُو رَبِّهِمْ وَلَكِنِّي أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ

ای قوم بخاطر اين دعوت اجر و پاداشی از شما نمی ‏طلبم اجر من تنها بر خداست و من آنها را كه ايمان آورده‏ اند بخاطر شما از خود طرد نمی ‏كنم چرا كه آنها پروردگارشان را ملاقات خواهند كرد و اگر آنها را از خود برانم در دادگاه قيامت خصم من خواهند بود ولی شما را قوم جاهلی می ‏بينم. (۲۹)

 

وَيَا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

ای قوم چه كسی مرا در برابر مجازات خدا ياری می ‏دهد اگر آنان را طرد كنم آيا انديشه نمی كنيد؟ (۳۰)

 

وَلَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَلَا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنْفُسِهِمْ إِنِّي إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ

من هرگز به شما نمي‏گويم خزائن الهی نزد من است و غيب هم نمی ‏دانم و نمی ‏گويم من فرشته‏ ام و نيز نمی گويم کسانیكه در نظر شما خوار می ‏آيند خداوند خيری به آنها نخواهد داد خدا از دل آنان آگاهتر است با اینحال اگر آنها را برانم در اين صورت از ستمكاران خواهم بود. (۳۱)

 

قَالُوا يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

گفتند ای نوح با ما جر و بحث كردی و زياد هم جر و بحث کردی بس است اكنون اگر راست می گویی آنچه را از عذاب الهی به ما وعده می ‏دهی بياور! (۳۲)

 

قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شَاءَ وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ

نوح گفت اگر خدا اراده كند خواهد آورد و شما قدرت فرار را از آن نخواهيد داشت! (۳۳)

 

وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كَانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

اما چه سود كه هرگاه خدا بخواهد شما را بخاطر گناهانتان گمراه سازد و من بخواهم شما را اندرز دهم اندرز من سودی بحالتان نخواهد داشت او پروردگار شماست و به سوی او بازگشت داده می شوید. (۳۴)

 

أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرَامِي وَأَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ

آیا مشركان می گويند او محمد صلی الله علیه و آلیه والسلم اين سخنان را به دروغ بخدا نسبت داده است بگو اگر من اينها را از پيش خود ساخته باشم و به او نسبت دهم گناهش بر عهده من است ولی من از گناهان شما بيزارم. (۳۵)

 

وَأُوحِيَ إِلَى نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ

به نوح وحی شد كه جز آنها كه تاكنون ايمان آورده‏ اند ديگر هيچكس از قوم تو ايمان نخواهد آورد پس از كارهایی كه می کردند غمگين مباش. (۳۶)

 

وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ

و اكنون در حضور ما و طبق وحی ما كشتی بساز و درباره آنها كه ستم كردند شفاعت مكن كه همه آنها غرق شدنی هستند. (۳۷)

 

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ قَالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ

او مشغول ساختن كشتی بود و هر زمان گروهی از اشراف قومش بر او می گذشتند او را مسخره می كردند ولی نوح گفت اگر ما را مسخره می ‏كنيد ما نيز شما را همينگونه مسخره خواهيم كرد (۳۸)

 

فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُقِيمٌ

بزودی خواهيد دانست چه كسی عذاب خوار كننده به سراغش خواهد آمد و مجازات جاودان بر او وارد خواهد شد! (۳۹)

 

حَتَّى إِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ

اين وضع همچنان ادامه يافت تا آن زمان که فرمان ما فرا رسيد و تنور جوشيدن گرفت به نوح گفتيم از هر جفتی از حيوانات نر و ماده يك زوج در آن كشتی حمل كن همچنين خاندانت را بر آن سوار کن مگر آنها كه قبلا وعده هلاك آنان داده شده همسر و يكی از فرزندانت و همچنين مومنان را اما جز عده كمی همراه او ايمان نياوردند. (۴۰)

 

وَقَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ

او گفت به نام خدا بر آن سوار شويد و هنگام حركت و توقف کشتی ياد او كنيد كه پروردگارم آمرزنده و مهربان است. (۴۱)

 

وَهِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبَالِ وَنَادَى نُوحٌ ابْنَهُ وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ يَا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنَا وَلَا تَكُنْ مَعَ الْكَافِرِينَ

و آن کشتی آنها را از میان امواجی همچون كوه ها حركت می داد در اين هنگام نوح فرزندش را كه در گوشه‏ ای بود صدا زد پسرم همراه ما سوار شو و با كافران مباش (۴۲)

 

قَالَ سَآوِي إِلَى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاءِ قَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ وَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ

گفت به زودی به كوهی پناه می‏برم که مرا از آب حفظ می كند نوح گفت امروز هيچ نگهداری در برابر فرمان خدا نيست مگر آنكس را كه او رحم كند در اين هنگام موج در ميان آن دو حائل شد و او در زمره غرق شدگان قرار گرفت. (۴۳)

 

وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاءُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَقِيلَ بُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ

و گفته شد ای زمين آبت را فرو بر و ای آسمان خودداری كن و آب فرو نشست و كار پايان يافت و كشتی بر دامنه كوه جودی پهلو گرفت و در اين هنگام گفته شد دور باد قوم ستمگر از سعادت و نجات و رحمت خدا! (۴۴)

 

وَنَادَى نُوحٌ رَبَّهُ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَإِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَأَنْتَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ

نوح به پروردگارش عرض كرد پروردگارا پسرم از خاندان من است و وعده تو در مورد نجات خاندانم حق است و تو از همه حكم كنندگان برتری. (۴۵)

 

قَالَ يَا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلَا تَسْأَلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنِّي أَعِظُكَ أَنْ تَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ

فرمود ای نوح او از اهل تو نيست او عمل غير صالحيست فرد ناشایسته ایست پس آنچه را از آن آگاه نيستی از من مخواه من به تو اندرز می دهم که از جاهلان نباشی! (۴۶)

 

قَالَ رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخَاسِرِينَ

عرض كرد پروردگارا من به تو پناه مي‏برم كه از تو چيزی بخواهم كه از آن آگاهی ندارم و اگر مرا نبخشی و بر من رحم نكنی از زيانكاران خواهم بود. (۴۷)

 

قِيلَ يَا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلَامٍ مِنَّا وَبَرَكَاتٍ عَلَيْكَ وَعَلَى أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ وَأُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ

به نوح گفته شد ای نوح با سلامت و بركاتی از ناحيه ما بر تو و بر تمام امت هایی كه با تواند فرود آی و امت هایی نيز هستند كه ما آنها را از نعمت ها بهره مند خواهیم ساخت سپس عذاب دردناكی از سوی ما به آنها مي‏رسد چرا که این نعمت ها را کفران می کنند. (۴۸)

 

تِلْكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهَا إِلَيْكَ مَا كُنْتَ تَعْلَمُهَا أَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هَذَا فَاصْبِرْ إِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ

اينها از خبرهای غيب است كه به تو ای پيامبر وحی می كنيم نه تو و نه قومت اينها را پیش از اين نمی ‏دانستيد بنابراين صبر و استقامت كن كه عاقبت از آن پرهيزكاران است. (۴۹)

 

وَإِلَى عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ

ما بسوی قوم عاد برادرشان هود را فرستاديم به آنها گفت ای قوم من! خدا را پرستش كنيد كه معبودی جز او برای شما نيست شما فقط تهمت می زنيد و بت ها را شریک او می خوانید. (۵۰)

 

يَا قَوْمِ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَفَلَا تَعْقِلُونَ

ای قوم من من از شما برای این رسالت پاداشی نمي‏طلبم پاداش من تنها بر كسيست كه مرا آفريده است آيا نمی فهميد؟ (۵۱)

 

وَيَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَارًا وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلَى قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ

و ای قوم من از پروردگارتان طلب آمرزش كنيد سپس به سوی او باز گرديد تا باران آسمان را پی در پی بر شما بفرستد و نيرویی بر نيرويتان بيفزايد و گنهکارانه روی از حق بر نتابيد. (۵۲)

 

قَالُوا يَا هُودُ مَا جِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَمَا نَحْنُ بِتَارِكِي آلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ

گفتند ای هود تو دليلی روشنی برای ما نياوردی و ما خدايان خود را به خاطر حرف تو رها نخواهيم كرد و ما اصلا به تو ايمان نمی ‏آوريم! (۵۳)

 

إِنْ نَقُولُ إِلَّا اعْتَرَاكَ بَعْضُ آلِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَاشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ

ما درباره تو فقط می ‏گویيم بعضی از خدايان ما به تو زيان رسانده و عقلت را ربوده‏ اند هود گفت من خدا را به شهادت مي‏طلبم شما نيز گواه باشيد كه من بیزارم از آنچه شريك خدا قرار می دهيد! (۵۴)

 

مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُونِ

از آنچه غير او مي پرستيد حال كه چنين است همگی برای من نقشه بكشيد و مرا مهلت ندهيد اما بدانيد كاری از دست شما ساخته نيست! (۵۵)

 

إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمْ مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

من بر الله كه پروردگار من و شماست توکل كرده‏ ام هيچ جنبنده‏ ای نيست مگر اينكه او بر آن تسلط دارد اما سلطه‏ ای با عدالت چرا كه پروردگار من بر راه راست است. (۵۶)

 

فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ مَا أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُ شَيْئًا إِنَّ رَبِّي عَلَى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ

پس اگر روی برگردانيد من رسالتی را كه مامور بودم به شما رساندم و پروردگارم گروه ديگری را جانشين شما می كند و شما كمترين ضرری به او نمی ‏رسانيد پروردگارم حافظ و نگاهبان هر چيز است. (۵۷)

 

وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَنَجَّيْنَاهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ

و هنگاميكه فرمان ما فرا رسيد هود و کسانی را كه با او ايمان آورده بودند به رحمت خود نجات دادیم و آنها را از عذاب شديد رهایی بخشیدیم. (۵۸)

 

وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ

و اين قوم عاد بود كه آيات پروردگارشان را انكار كردند و پیامبران او را معصيت نمودند و از فرمان هر ستمگر دشمن حق پيروی كردند. (۵۹)

 

وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا إِنَّ عَادًا كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِعَادٍ قَوْمِ هُودٍ

آنان در اين دنیا و روز قیامت لعنت و نام ننگينی به دنبال دارند بدانيد عاد نسبت به پروردگارشان كفر ورزيدند دور باد عاد قوم هود از رحمت خدا و خير و سعادت. (۶۰)

 

وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ

و به سوی قوم ثمود برادرشان صالح را فرستاديم گفت ای قوم من خدا را پرستش كنيد كه معبودی جز او براي شما نيست اوست كه شما را از زمين آفريد و آبادی آنرا به شما وا گذاشت از او آمرزش بطلبيد سپس به سوی او باز گرديد كه پروردگارم به بندگان خود نزديك و اجابت كننده خواسته های آنان است. (۶۱)

 

قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هَذَا أَتَنْهَانَا أَنْ نَعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ

گفتند ای صالح تو پيش از اين مايه اميد ما بودی آيا ما را از پرستش آنچه پدرانمان می ‏پرستيدند نهی می ‏كنی در حالیکه ما در مورد آنچه که به سوی آن دعوت می كنی در شك و ترديد هستيم. (۶۲)

 

قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَآتَانِي مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ

گفت ای قوم من به من خبر بدهید اگر من دليل آشكاری از پروردگارم داشته باشم و رحمتی از جانب خود به من داده باشد مي توانم از ابلاغ رسالت او سرپيچی كنم اگر من نافرمانی او كنم چه كسی می ‏تواند مرا در برابر وی ياری دهد پس سخنان شما جز اطمينان به زيانكار بودنتان چیزی بر من نمی ‏افزايد. (۶۳)

 

وَيَا قَوْمِ هَذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيبٌ

ای قوم من اين ناقه خداوند است كه برای شما نشانه‏ ايست بگذاريد در زمين خدا به چرا مشغول شود هيچگونه آزاری به آن نرسانيد كه عذاب خدا شما را خواهد گرفت. (۶۴)

 

فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا فِي دَارِكُمْ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ ذَلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ

اما آنها آن ناقه را از پای در آوردند و صالح به آنها گفت مهلت شما تمام شد سه روز در خانه‏ هایتان بهره مند گرديد و بعد از آن عذاب الهی فرا خواهد رسيد اين وعده‏ ايست كه دروغ نخواهد بود. (۶۵)

 

فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَالِحًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ

و هنگاميكه فرمان مجازات ما فرا رسيد صالح و كسانی را كه با او ايمان آورده بودند به رحمت خود از آن عذاب و از رسوایی آن روز رهایی بخشيديم چرا كه پروردگارت قوی و شكست ناپذير است. (۶۶)

 

وَأَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ

و کسانی را كه ستم كرده بودند صيحه آسمانی فرو گرفت و در خانه‏ هايشان به روی افتادند و مردند! (۶۷)

 

كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا أَلَا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِثَمُودَ

آنچنان كه گویی هرگز ساكن آن ديار نبودند بدانيد قوم ثمود پروردگارشان را انكار كردند دور باد قوم ثمود از رحمت پروردگار. (۶۸)

 

وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَى قَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ فَمَا لَبِثَ أَنْ جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ

فرستادگان ما فرشتگان برای ابراهيم بشارت آوردند گفتند سلام او نيز گفت سلام و طولی نكشيد كه گوساله بريانی برای آنها آورد. (۶۹)

 

فَلَمَّا رَأَى أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا لَا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمِ لُوطٍ

اما هنگاميكه ديد دست آنها به آن نمی ‏رسد و از آن نمی خورند کار آنها را زشت شمرد و در دل احساس ترس نمود به او گفتند نترس ما به سوی قوم لوط فرستاده شديم. (۷۰)

 

وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِنْ وَرَاءِ إِسْحَاقَ يَعْقُوبَ

و همسرش ايستاده بود از خوشحالی خنديد پس او را به اسحاق و بعد  از او به يعقوب بشارت داديم. (۷۱)

 

قَالَتْ يَا وَيْلَتَى أَأَلِدُ وَأَنَا عَجُوزٌ وَهَذَا بَعْلِي شَيْخًا إِنَّ هَذَا لَشَيْءٌ عَجِيبٌ

گفت: ای وای بر من! آيا من فرزند می ‏آورم در حاليكه پيرزنم و اين شوهرم پير مرديست اين راستی چيز عجيبيست. (۷۲)

 

قَالُوا أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ رَحْمَتُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ

گفتند آیا از فرمان خدا تعجب می كنی اين رحمت خدا و بركاتش بر شما خانواده است چرا كه او ستوده و والاست. (۷۳)

 

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ

هنگاميكه ترس ابراهيم فرو نشست و بشارت به او رسيد درباره قوم لوط با ما مجادله می ‏كرد. (۷۴)

 

إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ

چرا كه ابراهيم بردبار و دلسوز و بازگشت كننده به سوی خدا بود. (۷۵)

 

يَا إِبْرَاهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَذَا إِنَّهُ قَدْ جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَإِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ

ای ابراهيم از اين درخواست صرف نظر كن كه فرمان پروردگارت فرا رسيده و بطور قطع عذاب الهی به سراغ آنها می ‏آيد و برگشت ندارد. (۷۶)

 

وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالَ هَذَا يَوْمٌ عَصِيبٌ

و هنگاميكه رسولان ما فرشتگان عذاب به سراغ لوط آمدند از آمدنشان ناراحت شد و قلبش پريشان گشت و گفت امروز روز سختيست زیرا آنها را نشناخت و ترسید قوم تبهکار مزاحم آنها شود! (۷۷)

 

وَجَاءَهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوا يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ قَالَ يَا قَوْمِ هَؤُلَاءِ بَنَاتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي أَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ

قوم او به قصد مزاحمت میهمانان به سرعت به سراغ او آمدند و قبلا كارهای بد انجام می دادند گفت ای قوم من! اينها دختران منند برای شما پاكيزه ترند با آنها ازدواج كنيد و از زشتکاری چشم بپوشید از خدا بترسيد و مرا در مورد ميهمانانم رسوا مسازيد آيا در ميان شما يك مرد فهیده و آگاه وجود ندارد؟! (۷۸)

 

قَالُوا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِي بَنَاتِكَ مِنْ حَقٍّ وَإِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ

گفتند تو كه می دانی ما تمایلی به دختران تو نداريم و خوب می دانی ما چه می خواهيم؟! (۷۹)

 

قَالَ لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ

گفت افسوس ای كاش در برابر شما قدرتی داشتم يا تكيه گاه و پشتيبان محكمی در اختيار من بود آنگاه می ‏دانستم با شما زشت سیرتان ددمنش چه كنم. (۸۰)

 

قَالُوا يَا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا امْرَأَتَكَ إِنَّهُ مُصِيبُهَا مَا أَصَابَهُمْ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ أَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ

فرشتگان عذاب گفتند ای لوط! ما فرستادگان پروردگار توايم آنها هرگز دسترسی به تو پيدا نخواهند كرد در دل شب خانواده‏ ات را از اين شهر حركت ده و هيچيك از شما پشت سرش را نگاه نكند مگر همسرت كه او هم به همان بلایی كه آنها گرفتار می شوند گرفتار خواهد شد موعد آنها صبح است آيا صبح نزديك نيست؟! (۸۱)

 

فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ

و هنگاميكه فرمان ما فرا رسيد آن شهر و ديار را زير و رو كرديم و بارانی از سنگ گل های متحجر متراكم بر روی هم بر آنها نازل نموديم. (۸۲)

 

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ وَمَا هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ

سنگ هایی كه نزد پروردگارت نشان دار بود و آن از سایر ستمگران دور نيست. (۸۳)

 

وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ وَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ إِنِّي أَرَاكُمْ بِخَيْرٍ وَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُحِيطٍ

و به سوی مدين برادرشان شعيب را فرستاديم گفت ای قوم من! خدا را پرستش كنيد كه جز او معبود ديگری برای شما نيست پيمانه و وزن را كم نكنيد و دست به كم فروشی نزنيد من هم اکنون شما را در نعمت می بینم ولی از عذاب روز فراگير بر شما بيمناكم! (۸۴)

 

وَيَا قَوْمِ أَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ

و ای قوم من! پيمانه و وزن را به عدالت تمام دهید و بر اشياء و اجناس مردم عيب نگذاريد و از حق آنان نكاهيد و در زمين به فساد نکوشید. (۸۵)

 

بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفِيظٍ

آنچه خداوند برای شما باقی گذارده از سرمایه های حلال برايتان بهتر است اگر ايمان داشته باشيد و من پاسدار شما و مامور بر اجبارتان به ايمان نيستم. (۸۶)

 

قَالُوا يَا شُعَيْبُ أَصَلَاتُكَ تَأْمُرُكَ أَنْ نَتْرُكَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا أَوْ أَنْ نَفْعَلَ فِي أَمْوَالِنَا مَا نَشَاءُ إِنَّكَ لَأَنْتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ

گفتند: ای شعيب آيا نمازت به تو دستور می دهد كه آنچه را پدرانمان می ‏پرستيدند ترك کنیم یا آنچه را می ‏خواهيم در اموالمان انجام ندهيم تو که مرد بردبار و فهمیده ای هستی. (۸۷)

 

قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

گفت: ای قوم به من بگویید هرگاه من دليل آشكاری از پروردگارم داشته باشم و رزق و موهبت خوبی به من داده باشد آيا می ‏توانم بر خلاف فرمان او رفتار كنم من هرگز نمی خواهم چيزی كه شما را از آن باز می دارم خودم مرتكب شوم من جز اصلاح تا آنجا كه توانایی دارم نمی ‏خواهم و توفيق من جز به خدا نيست بر او توكل كردم و به سوی او باز می گردم. (۸۸)

 

وَيَا قَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِي أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ مَا أَصَابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صَالِحٍ وَمَا قَوْمُ لُوطٍ مِنْكُمْ بِبَعِيدٍ

و ای قوم من دشمنی و مخالفت با من سبب نشود كه شما بهمان سرنوشتي كه قوم نوح يا قوم هود يا قوم صالح گرفتار شدند گرفتار شويد و قوم لوط از شما چندان دور نيست. (۸۹)

 

وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ

از پروردگار خود آمرزش بطلبيد و به سوی او باز گرديد كه پروردگارم مهربان و دوستدار بندگان توبه كار است. (۹۰)

 

قَالُوا يَا شُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيرًا مِمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَاكَ فِينَا ضَعِيفًا وَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنَاكَ وَمَا أَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيزٍ

گفتند ای شعيب بسياری از آنچه را می گویی ما نمی فهميم و ما تو را در ميان خود ضعيف می ‏يابيم و اگر بخاطر قبيله كوچكت نبود تو را سنگسار می كرديم و تو در برابر ما قدرتی نداری. (۹۱)

 

قَالَ يَا قَوْمِ أَرَهْطِي أَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَاتَّخَذْتُمُوهُ وَرَاءَكُمْ ظِهْرِيًّا إِنَّ رَبِّي بِمَا تَعْمَلُونَ مُحِيطٌ

گفت: ای قوم! آيا قبيله كوچك من نزد شما عزیزتر از خداوند است در حاليكه فرمان او را پشت سر انداخته‏ ايد پروردگارم به آنچه انجام می ‏دهيد احاطه دارد و آگاه است. (۹۲)

 

وَيَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌ وَارْتَقِبُوا إِنِّي مَعَكُمْ رَقِيبٌ

ای قوم! هر كاری از دستتان ساخته است انجام دهيد من هم كار خود را خواهم كرد و به زودی خواهيد دانست چه كسی عذاب خوار كننده به سراغش می آيد و چه كسی دروغگوست شما انتظار بكشيد من هم با شما در انتظارم. (۹۳)

 

وَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَأَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ

و هنگاميكه فرمان ما فرا رسيد شعيب و کسانی را كه با او ايمان آورده بودند به رحمت خود نجات داديم و آنها را كه ستم كردند صيحه آسمانی فرو گرفت و در ديار خود به رو افتادند و مردند. (۹۴)

 

كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا أَلَا بُعْدًا لِمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ

آنچنان كه گویی هرگز از ساكنان آن ديار نبودند دور باد مدين و اهل آن از رحمت خدا همانگونه كه قوم ثمود دور شدند! (۹۵)

 

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ

ما موسی را با آيات خود و دليل آشكاری فرستاديم. (۹۶)

 

إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ

به سوی فرعون و اطرافيانش اما آنها از فرمان فرعون پيروی كردند در حاليكه فرمان فرعون مايه رشد و نجات نبود. (۹۷)

 

يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ

روز قیامت او در پيشاپيش قومش خواهد بود و بجای چشمه‏ های زلال بهشت آنها را وارد آتش می كند و چه بد آبش خوریست آتش که بر آن وارد می شود. (۹۸)

 

وَأُتْبِعُوا فِي هَذِهِ لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ

آنان در اين جهان و روز قيامت لعنتی به دنبال دارند و چه بد عطایيست لعن و دوری از رحمت خدا که نصیب آنان می شود. (۹۹)

 

ذَلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْهَا قَائِمٌ وَحَصِيدٌ

اين از اخبار شهرها و آبادی هاست كه ما برای تو بازگو می كنيم كه بعضی هنوز بر پا هستند و بعضی دور شده‏ اند و از ميان رفته‏ اند. (۱۰۰)

 

وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِنْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ لَمَّا جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ

ما به آنها ستم نكرديم بلكه آنها خودشان بر خويشتن ستم روا داشتند و هنگاميكه فرمان مجازات الهی فرا رسيد معبودانی را كه غير از خدا می خواندند آنها را ياری نكردند و جز بر هلاكت آنان نيفزودند. (۱۰۱)

 

وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ

و اينچنين است مجازات پروردگار تو هنگاميكه شهرها و آبادی های ظالم را مجازات می كند آری مجازات او دردناك و شديد است! (۱۰۲)

 

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِمَنْ خَافَ عَذَابَ الْآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ

در اين نشانه‏ ايست برای كسيكه از عذاب آخرت می ‏ترسد همان روزيست كه مردم در آن جمع می ‏شوند و روزي كه همه آنرا مشاهده می كنند. (۱۰۳)

 

وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِأَجَلٍ مَعْدُودٍ

و ما آن مجازات را جز تا زمان محدودی به تاخير نمی ‏اندازيم. (۱۰۴)

 

يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ

آن روز كه قيامت و زمان مجازات فرا رسد هيچكس جز به اجازه او سخن نمی ‏گويد گروهی بدبختند و گروهی خوشبخت. (۱۰۵)

 

فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ

اما آنها كه بدبخت شدند در آتشند و براي آنان در آنجا زفير و شهيق ناله‏ های طولانی دم و باز دم است. (۱۰۶)

 

خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ

جاودانه در آن خواهند ماند تا آسمانها و زمين بر پاست مگر آنچه پروردگارت بخواهد پروردگارت هر چه را بخواهد انجام می دهد. (۱۰۷)

 

وَأَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ عَطَاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ

اما آنها كه خوشبخت و سعادتمند شدند جاودانه در بهشت خواهند ماند تا آسمانها و زمين بر پاست مگر آنچه پروردگارت بخواهد بخششيست قطع نشدنی! (۱۰۸)

 

فَلَا تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِمَّا يَعْبُدُ هَؤُلَاءِ مَا يَعْبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعْبُدُ آبَاؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوصٍ

پس شك و ترديدی در باطل بودن معبودهایی كه آنها می ‏پرستند بخود راه مده آنها همانگونه اين معبودها را پرستش می كنند كه پدرانشان قبلا می پرستيدند و ما نصيب آنان را بی كم و كاست خواهيم داد. (۱۰۹)

 

وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ

ما به موسی کتاب آسمانی داديم سپس در آن اختلاف شد و اگر فرمان قبلی خدا در زمينه آزمايش و اتمام حجت بر آنها نبود در ميان آنان داوری می ‏شد و آنها هنوز در شك اند شكی آميخته به بد گمانی. (۱۱۰)

 

وَإِنَّ كُلًّا لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَالَهُمْ إِنَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ

و پروردگارت اعمال هر يك را بی كم و كاست به آنها خواهد داد او به آنچه عمل می كنند آگاه است. (۱۱۱)

 

فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

پس همانگونه كه فرمان يافته‏ ای استقامت كن و همچنين كسانيكه با تو به سوی خدا آمده‏ اند باید استقامت کنند و طغيان نكنيد كه خداوند آنچه را انجام می ‏دهيد می ‏بيند. (۱۱۲)

 

وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ

و بر ظالمان تکیه ننمایید که موجب می ‏شود آتش شما را فرا گيرد و در آن حال هيچ ولی و سرپرستی جز خدا نخواهيد داشت و ياری نمی ‏شويد. (۱۱۳)

 

وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ

در دو طرف روز و اوائل شب نماز را برپا دارید چرا كه حسنات سيئات و آثار آنها را از بین می برند اين تذكريست برای کسانیكه اهل تذكرند. (۱۱۴)

 

وَاصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ

و شكيبایی كن كه خداوند پاداش نيكوكاران را ضايع نخواهد كرد. (۱۱۵)

 

فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُو بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًا مِمَّنْ أَنْجَيْنَا مِنْهُمْ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِيهِ وَكَانُوا مُجْرِمِينَ

چرا در قرون و اقوام قبل از شما دانشمندان صاحب قدرتی نبودند كه از فساد در زمين جلوگيری كنند مگر اندكی از آنها كه نجاتشان داديم و آنان كه ستم می كردند از تنعم و کام جویی پيروی كردند و گناهكار بودند و نابود شدند. (۱۱۶)

 

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ

و چنين نبود كه پروردگارت آبادی ها را به ظلم و ستم نابود كند در حاليكه اهلش در صدد اصلاح بوده باشند. (۱۱۷)

 

وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ

و اگر پروردگارت می خواست همه مردم را یک امت بدون هيچگونه اختلاف قرار می داد ولی آنها همواره مختلفند. (۱۱۸)

 

إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَلِذَلِكَ خَلَقَهُمْ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ

مگر کسی را که پروردگارت رحم كند و برای همين پذيرش رحمت آنها را آفريد و فرمان پروردگارت قطعی شده كه جهنم را از همه سركشان و طاغيان جن و انس پر خواهم كرد. (۱۱۹)

 

وَكُلًّا نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَاءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِ فُؤَادَكَ وَجَاءَكَ فِي هَذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَذِكْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ

ما از هر يك از سرگذشت های انبياء برای تو بازگو كرديم تا به وسیله آن قلبت را آرامش بخشیم و اراده‏ ات قوی گردد و در اين اخبار و سرگذشت ها برای تو حق و برای مومنان موعظه و تذكر آمده است. (۱۲۰)

 

وَقُلْ لِلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ اعْمَلُوا عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنَّا عَامِلُونَ

و به آنها كه ايمان نمی ‏آورند بگو هر چه در قدرت داريد انجام دهيد ما هم انجام می ‏دهيم. (۱۲۱)

 

وَانْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ

و انتظار بكشيد ما هم منتظريم! (۱۲۲)

 

وَلِلَّهِ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِلَيْهِ يُرْجَعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

و آگاهی از غیب و اسرار نهان آسمانها و زمين تنها از آن خداست و همه كارها به سوی او باز گردانده می شود پس او را پرستش كن و بر او توكل نما و پروردگارت از كارهایی كه می كنيد هرگز غافل نيست. (۱۲۳)

 

لینک کوتاه شده پست ترجمه فارسی سوره هود : https://mybo.ir/DinBo104

به این پست امتیاز دهید.
Likes0Dislikes0
دانلود باکس
مشاهده با QR کد
کد پخش آنلاین این آهنگ برای وبلاگ و سایت شما
امیر بداغ

این مطلب توسط ارسال شده است.

نظرات و ارسال نظر