دینبویکشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۷

ترجمه فارسی سوره یونس از آیات قرآن کریم با صدای استاد مرحوم اسماعیل قادرپناه - دینبو

سخن دوست :امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
ترجمه فارسی سوره یونس

ترجمه فارسی سوره یونس

 

ترجمه فارسی سوره یونس

ترجمه فارسی سوره یونس

 

با صدای استاد مرحوم اسماعیل قادرپناه

 

 

برای دانلود ترجمه فارسی سوره یونس به باکس دانلود پایین پست مراجعه کنید

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

الر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْحَكِيمِ

الر این آيات كتاب و استوار و محکم و حكمت آمیز است. (۱)

 

أَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا أَنْ أَوْحَيْنَا إِلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ أَنْ أَنْذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ قَالَ الْكَافِرُونَ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ مُبِينٌ

آيا برای مردم موجب شگفتی بود كه به مردی از آنها وحی فرستاديم كه مردم را از عواقب کفر و گناه بترسان و به كسانيكه ايمان آورده‏ اند بشارت ده كه برای آنها و سابقه نيك و پاداش های مسلم نزد پروردگارشان است اما كافران گفتند اين مرد ساحر آشكاريست. (۲)

 

إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مَا مِنْ شَفِيعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

پروردگار شما خداونديست كه آسمانها و زمين را در شش روز شش دوران آفريد سپس بر تخت قدرت قرار گرفت و به تدبير كار جهان پرداخت هيچ شفاعت كننده‏ ای جز با اذن او نیست اينست خداوند پروردگار شما پس او را پرستش كنيد آيا متذكر نمی ‏شويد؟! (۳)

 

إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا إِنَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ بِالْقِسْطِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ شَرَابٌ مِنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْفُرُونَ

بازگشت همه شما به سوی اوست خداوند وعده حقی فرموده او آفرینش را آغاز می کند سپس آنرا باز می ‏گرداند تا كسانی را كه ايمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند به عدالت جزا دهد و برای كسانيكه كافر شدند نوشيدنی از مايع سوزان است و عذابی دردناك بخاطر آنكه كفر می ورزيدند. (۴)

 

هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاءً وَالْقَمَرَ نُورًا وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ مَا خَلَقَ اللَّهُ ذَلِكَ إِلَّا بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ

او كسيست كه خورشيد را روشنایی و ماه را نور قرار داد و برای آن منزلگاه‏ هایی مقدر كرد تا عدد سال ها و حساب كارها را بدانيد خداوند اين را جز به حق نيافريده او آيات خود را برای گروهی كه اهل دانشند شرح می دهد. (۵)

 

إِنَّ فِي اخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا خَلَقَ اللَّهُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَّقُونَ

مسلما در آمد و شد شب و روز و آنچه خداوند در آسمانها و زمين آفريده آيات و نشانه‏ هاییست بر گروهی كه پرهيزكارند و حقایق را می بینند. (۶)

 

إِنَّ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا وَرَضُوا بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاطْمَأَنُّوا بِهَا وَالَّذِينَ هُمْ عَنْ آيَاتِنَا غَافِلُونَ

آنها كه اميد به ملاقات ما و رستاخيز ندارند و به زندگی دنيا خشنود شدند و بر آن تكيه كردند و آنها كه از آيات ما غافلند. (۷)

 

أُولَئِكَ مَأْوَاهُمُ النَّارُ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ

همه آنها جايگاهشان آتش است به خاطر كارهایی كه انجام می دادند. (۸)

 

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمَانِهِمْ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ

ولی كسانيكه ايمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند پروردگارشان آنها را در پرتو ايمانشان هدايت می ‏كند از زير قصرهای آنها در باغ های بهشت نهرها جاریست. (۹)

 

دَعْوَاهُمْ فِيهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلَامٌ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

گفتار و دعای آنها در بهشت اين است كه خداوندا منزه ی تو و تحيت آنها در آنجا سلام و آخرين سخنشان اینست که حمد مخصوص خدا پروردگار عالميان است. (۱۰)

 

وَلَوْ يُعَجِّلُ اللَّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجَالَهُمْ بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ فَنَذَرُ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ

اگر همانگونه كه مردم در بدست آوردن خوبی ها عجله دارند خداوند در مجازاتشان شتاب می کرد به زودی عمرشان به پايان می ‏رسد و همگی نابود می شدند ولی کسانی را كه اميد لقای ما را ندارند بحال خود رها می كنيم تا در طغيانشان سرگردان شوند. (۱۱)

 

وَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْبِهِ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَائِمًا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَنْ لَمْ يَدْعُنَا إِلَى ضُرٍّ مَسَّهُ كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

هنگاميكه به انسان زيان و ناراحتی رسد ما را در همه حال در حاليكه به پهلو خوابيده يا نشسته يا ايستاده است می ‏خواند اما هنگاميكه ناراحتی را از او بر طرف ساختيم چنان می ‏رود كه گویی هرگز ما را برای حل مشكلی كه به او رسيده بود نخوانده است اينگونه برای اسرافكاران اعمالشان زينت داده شده است که زشتی این عمل را درک نمی کنند. (۱۲)

 

وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَجَاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ وَمَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا كَذَلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ

ما امت های پيش از شما را هنگاميكه ظلم كردند هلاك نمودیم در حاليكه پيامبرانشان با دلايل روشن برای آنها آوردند ولی آنها ايمان نياوردند اينگونه گروه مجرمان را کیفر می دهيم. (۱۳)

 

ثُمَّ جَعَلْنَاكُمْ خَلَائِفَ فِي الْأَرْضِ مِنْ بَعْدِهِمْ لِنَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ

سپس شما را جانشينان آنها در روی زمين پس از ایشان قرار داديم تا ببینیم شما چگونه عمل می كنيد. (۱۴)

 

وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هَذَا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَى إِلَيَّ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

و هنگاميكه آيات روشن ما بر آنها خوانده می شود كسانيكه اميد به لقای ما و روز رستاخيز ندارند می گويند قرآنی غير از اين بياور يا آنرا تبديل كن و آيات نكوهش بت ها را بردار بگو من حق ندارم كه از پيش خود آنرا تغيير دهم فقط از چيزی كه بر من وحی می ‏شود پيروی می ‏كنم من اگر پروردگارم را نافرمانی كنم از مجازات روز بزرگ قيامت می ‏ترسم. (۱۵)

 

قُلْ لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا تَلَوْتُهُ عَلَيْكُمْ وَلَا أَدْرَاكُمْ بِهِ فَقَدْ لَبِثْتُ فِيكُمْ عُمُرًا مِنْ قَبْلِهِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

بگو اگر خدا می خواست من اين آيات را بر شما نمی خواندم خداوند از آن آگاهتان نمی ‏كرد چه اينكه مدت ها پيش از اين در ميان شما زندگی نمودم و هرگز آیه ای نیاوردم آيا نمی ‏فهميد؟! (۱۶)

 

فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ

چه كسی ستمكارتر است از آنكس كه بر خدا دروغ می ‏بندد یا آيات او را تكذيب می ‏كند مسلما مجرمان رستگار نخواهند شد. (۱۷)

 

وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ

آنها غير از خدا چيزهایی را می پرستند كه نه به آنها زيان می ‏رساند و نه سودی می بخشد و می ‏گويند اينها شفيعان ما نزد خدا هستند بگو آيا خدا را به چيزی خبر می ‏دهيد كه در آسمانها و زمين سراغ ندارد منزه است او و برتر است از آن همتایانی كه قرار می دهند. (۱۸)

 

وَمَا كَانَ النَّاسُ إِلَّا أُمَّةً وَاحِدَةً فَاخْتَلَفُوا وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيمَا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ

در آغاز همه مردم امت واحدی بودند سپس اختلاف كردند و اگر فرمانی از طرف پروردگارت درباره عدم مجازات سريع آنان از قبل صادر نشده بود در میان آنها در میان آنچه اختلاف داشتند داوری می شد و سپس همگی به مجازات می رسیدند. (۱۹)

 

وَيَقُولُونَ لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ

می گويند چرا معجزه‏ ای از پروردگارش بر او نازل نمی ‏شود بگو غيب و معجزات تنها برای خدا و به فرمان اوست شما در انتظار باشيد من هم با شما در انتظارم شما در انتظار معجزات بهانه جويانه باشيد و من هم در انتظار مجازات شما. (۲۰)

 

وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُمْ مَكْرٌ فِي آيَاتِنَا قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْرًا إِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ

و هنگاميكه به مردم پس از ناراحتی كه به آنها رسيده است رحمتی بچشانيم در آيات ما نیرنگ می ‏كنند و برای آن نعمت و رحمت توجيهات ناروا می کنند بگو خداوند سريعتر از شما چاره جویی می كند و فرشتگان ما آنچه نیرنگ می كنيد و نقشه می ‏كشيد می نويسند. (۲۱)

 

هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ حَتَّى إِذَا كُنْتُمْ فِي الْفُلْكِ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَفَرِحُوا بِهَا جَاءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌ وَجَاءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنْجَيْتَنَا مِنْ هَذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ

او كسيست كه شما را در خشكی و دريا سير می دهد زمانیکه در كشتی ها قرار می ‏گيريد و آنها با بادهای موافق آنانرا به سوی مقصد حركت می دهند و خوشحال می شوند ناگهان طوفان شديدی می وزد و امواج از هر سو به سراغ آنها می ‏آيد و گمان می کنند هلاك خواهند شد در آن هنگام خدا را از روی اخلاص می ‏خوانند كه اگر ما را از این گرفتاری نجات دهی حتما از سپاسگزاران خواهيم بود. (۲۲)

 

فَلَمَّا أَنْجَاهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ مَتَاعَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ

اما هنگاميكه آنها را رهایی بخشيد باز به ناحق در زمين ستم می کنند ای مردم ستم های شما به زيان خود شماست از زندگی دنيا بهره مي بريد سپس بازگشت شما بسوی ماست و ما شما را به آنچه عمل می ‏كرديد خبر می ‏دهیم. (۲۳)

 

إِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنْزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْأَنْعَامُ حَتَّى إِذَا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُهَا أَنَّهُمْ قَادِرُونَ عَلَيْهَا أَتَاهَا أَمْرُنَا لَيْلًا أَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنَاهَا حَصِيدًا كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

مثل زندگی دنيا همانند آبيست كه از آسمان نازل كرده‏ ايم كه در پی آن گياهان گوناگون زمین كه مردم و چهارپايان از آن می ‏خورند می رويد تا زمانيكه زمين زيبایی خود را یافته و آراسته می ‏گردد و اهل آن مطمئن می شوند كه می ‏توانند از آن بهره مند گردند ناگهان فرمان ما شب هنگام يا در روز برای نابودی آن فرا می ‏رسد سرما يا صاعقه‏ ای را بر آن مسلط می ‏سازيم و آنچنان آنرا درو می ‏كنيم كه گویی دیروز هرگز چنین کشتزاری نبوده است اينگونه آيات خود را برای گروهی كه می اندیشند شرح می دهيم. (۲۴)

 

وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلَامِ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

و خداوند به سرای صلح و سلامت دعوت می كند و هركس را بخواهد و شایسته و لایق ببیند به راه راست هدايت می ‏نمايد. (۲۵)

 

لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ وَلَا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلَا ذِلَّةٌ أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

كسانيكه نيكی كردند پاداش نيك و افزون بر آن دارند و تاريكی و ذلت چهره‏ هايشان را نمی ‏پوشاند آنها اهل بهشتند و جاودانه در آن خواهند ماند. (۲۶)

 

وَالَّذِينَ كَسَبُوا السَّيِّئَاتِ جَزَاءُ سَيِّئَةٍ بِمِثْلِهَا وَتَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ مَا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عَاصِمٍ كَأَنَّمَا أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعًا مِنَ اللَّيْلِ مُظْلِمًا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

اما كسانيكه مرتكب گناهان شدند جزای بدی به مقدار آن دارند و ذلت و خواری چهره آنان را می ‏پوشاند و هيچ چيز نمی ‏تواند آنها را از مجازات خدا نگهدارد چهره‏ هایشان آنچنان تاريك است كه گویی با پاره‏ هایی از شب تاريك صورت آنها پوشانده شده آنها اهل دوزخند و جاودانه در آن خواهند ماند. (۲۷)

 

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا مَكَانَكُمْ أَنْتُمْ وَشُرَكَاؤُكُمْ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ وَقَالَ شُرَكَاؤُهُمْ مَا كُنْتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ

بخاطر بياوريد آن روز را كه همه آنها را جمع می ‏كنيم سپس به مشركان می گویيم شما و معبودهايتان در جای خودتان باشيد تا به حسابتان رسيدگی شود سپس آنها را از هم جدا می سازیم و از هر يك جداگانه سوال می کنیم و معبودهايشان به آنها می ‏گويند شما هرگز ما را عبادت نمی ‏كرديد! (۲۸)

 

فَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِنْ كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ

همين بس كه خدا ميان ما و شما گواه باشد به یقین ما از عبادت شما غافل بوديم. (۲۹)

 

هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُّ نَفْسٍ مَا أَسْلَفَتْ وَرُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلَاهُمُ الْحَقِّ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ

در آنجا هركس عملی را كه قبلا انجام داده است می آزمايد و همگی به سوی الله مولا و سرپرست حقيقی خود باز گردانده می شوند و چیزهایی را كه به دروغ همتای خدا قرار داده بودند گم و نابود می ‏شوند. (۳۰)

 

قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَمَنْ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَنْ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ فَقُلْ أَفَلَا تَتَّقُونَ

بگو چه كسی شما را از آسمان و زمين روزی می ‏دهد يا چه كسی مالك و خالق گوش و چشم هاست و چه كسی زنده را از مرده و مرده را از زنده بیرون می آورد و چه كسی امور جهان را تدبير می كند به زودی در پاسخ می گويند خدا بگو پس چرا تقوا پيشه نمی كنيد و از خدا نمی ‏ترسيد. (۳۱)

 

فَذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلَالُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ

آنست خداوند پروردگار حق شما دارای همه این صفات با اينحال بعد از حق چه چیزی جز گمراهی وجود دارد پس چرا از پرستش او روی گردان می شوید؟! (۳۲)

 

كَذَلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِينَ فَسَقُوا أَنَّهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ

اينچنين فرمان پروردگارت بر فاسقان مسلم شده كه آنها پس از اين همه لجاجت و گناه ايمان نخواهند آورد. (۳۳)

 

قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَائِكُمْ مَنْ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ قُلِ اللَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ

بگو آيا هيچيك از معبودهای شما آفرينش را ايجاد می کند و سپس باز می گرداند بگو تنها خدا آفرينش را ايجاد كرده سپس باز می ‏گرداند با اينحال چرا از حق رويگردان می ‏شويد؟ (۳۴)

 

قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَائِكُمْ مَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ قُلِ اللَّهُ يَهْدِي لِلْحَقِّ أَفَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لَا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدَى فَمَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ

بگو آيا هيچيك از معبودهای شما به سوی حق هدايت می كند بگو تنها خدا به حق هدايت می كند آيا كسيكه هدايت به سوی حق می كند برای پيروی شايسته تر است يا آنكس كه خود هدايت نمی شود مگر هدايتش كنند شما را چه می ‏شود چگونه داوری می ‏كنيد؟ (۳۵)

 

وَمَا يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنًّا إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ

و بيشتر آنها جز از گمان و پندارهای بی اساس پيروی نمی كنند در حاليكه گمان هرگز انسان را از حق بی نياز نمی ‏سازد و به حق نمی رساند به یقین خداوند از آنچه انجام می دهند آگاه است. (۳۶)

 

وَمَا كَانَ هَذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرَى مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ الْكِتَابِ لَا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ

شايسته نبود و امكان نداشت كه اين قرآن بدون وحی الهی به خدا نسبت داده شود ولی تصديقيست برای آنچه پيش از آن است از كتب آسمانی و شرح و تفصيليست برای آنها و شكی در آن نيست و از طرف پروردگار جهانيان است. (۳۷)

 

أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

آیا آنها می گويند او قرآن را به دروغ به خدا نسبت داده است بگو اگر راست می گویيد يك سوره همانند آن بياوريد و غیر از خدا هركس را می ‏توانيد به ياری بطلبيد. (۳۸)

 

بَلْ كَذَّبُوا بِمَا لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ كَذَلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظَّالِمِينَ

ولی آنها از روي علم و دانش قرآن را انكار نکردند بلكه چيزی را تكذيب كردند كه آگاهی از آن نداشتند و هنوز واقعيتش بر آنان روشن نشده است پيشينيان آنها نيز همین گونه تكذيب كردند پس بنگر عاقبت كار ظالمان چگونه بود؟! (۳۹)

 

وَمِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ لَا يُؤْمِنُ بِهِ وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ

بعضی از آنها ايمان به آن می ‏آورند و بعضی ايمان نمی ‏آورند و پروردگارت به مفسدان آگاه تر است و آنها را بهتر می ‏شناسد. (۴۰)

 

وَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ لِي عَمَلِي وَلَكُمْ عَمَلُكُمْ أَنْتُمْ بَرِيئُونَ مِمَّا أَعْمَلُ وَأَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ

و اگر تو را تكذيب كردند بگو عمل من برای من و عمل شما برای شماست شما از آنچه من انجام می دهم بیزارید و من نیز از آنچه شما انجام می ‏دهيد بیزارم. (۴۱)

 

وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ أَفَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ وَلَوْ كَانُوا لَا يَعْقِلُونَ

گروهی از آنان به سوی تو گوش فرا می ‏دهند اما گویی هيچ نمی ‏شنوند و كرند آیا تو می توانی سخن خود را به گوش کران برسانی هر چند نفهمند. (۴۲)

 

وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْظُرُ إِلَيْكَ أَفَأَنْتَ تَهْدِي الْعُمْيَ وَلَوْ كَانُوا لَا يُبْصِرُونَ

گروهی از آنان به سوی تو می نگرند اما گویی هيچ نمی بينند آيا تو می ‏توانی نابينايان را هدايت كنی هر چند نبينند؟! (۴۳)

 

إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْئًا وَلَكِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

خداوند هيچ به مردم ستم نمی ‏كند ولی اين مردمند كه به خويشتن ستم می کنند. (۴۴)

 

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ كَأَنْ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا سَاعَةً مِنَ النَّهَارِ يَتَعَارَفُونَ بَيْنَهُمْ قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقَاءِ اللَّهِ وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ

به یاد آور روزی را كه خداوند آنها را جمع و محشور می ‏سازد آنچنان که احساس می كنند گویی جز ساعتی از روز در دنيا توقف نكردند به آن مقدار كه يكديگر را ببينند و بشناسند مسلما آنها كه به لقای خداوند و روز رستاخيز را انكار كردند زيان بردند و هدايت نيافتند. (۴۵)

 

وَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ

اگر ما پاره‏ ای از مجازات هایی را كه به آنها وعده داده‏ ايم در حال حيات تو به تو نشان دهيم و يا پيش از آنكه گرفتار عذاب شوند تو را از دنيا ببريم در هر حال بازگشتشان به سوی ماست سپس خداوند بر آنچه آنها انجام می دادند گواه است. (۴۶)

 

وَلِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذَا جَاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

برای هر امتی رسوليست هنگاميكه رسولشان به سوی آنان بيايد به عدالت در ميان آنها داوری می شود و ستمی بر آنها نخواهد شد. (۴۷)

 

وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

و مي گويند اگر راست می گویی این وعده مجازات کی خواهد بود (۴۸)

 

قُلْ لَا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرًّا وَلَا نَفْعًا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ إِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ فَلَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ

بگو من حتی برای خودم زيان و سودی را مالك نيستم تا چه رسد برای شما مگر آنچه خدا بخواهد این مقدار می دانم برای هر قوم و ملتی سرآمدیست هنگاميكه اجل آنها فرا رسد و فرمان مجازات يا مرگشان صادر شود نه ساعتی تاخير می كنند و نه پيشی می گيرند. (۴۹)

 

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُهُ بَيَاتًا أَوْ نَهَارًا مَاذَا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ

بگو به من خبر دهید اگر مجازات او شب هنگام يا در روز به سراغ شما آيد آيا می ‏توانيد آنرا از خود دفع كنيد پس مجرمان برای چه چيز عجله می ‏كنند؟ (۵۰)

 

أَثُمَّ إِذَا مَا وَقَعَ آمَنْتُمْ بِهِ آلْآنَ وَقَدْ كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ

سپس آیا آنگاه كه واقع شد به آن ايمان می ‏آوريد به شما گفته می شود الان در حالیکه قبلا برای آن عجله می ‏كرديد ولی اکنون چه سود (۵۱)

 

ثُمَّ قِيلَ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذَابَ الْخُلْدِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ

سپس به کسانیكه ستم كردند گفته می شود عذاب ابدی را بچشيد آيا جز به آنچه انجام می داديد كيفر داده می شويد؟ (۵۲)

 

وَيَسْتَنْبِئُونَكَ أَحَقٌّ هُوَ قُلْ إِي وَرَبِّي إِنَّهُ لَحَقٌّ وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ

از تو می ‏پرسند آيا آن وعده مجازات الهی حق است بگو آری به پرودرگارم سوگند قطعا حق است و شما نمی توانيد از آن جلوگيری كنيد! (۵۳)

 

وَلَوْ أَنَّ لِكُلِّ نَفْسٍ ظَلَمَتْ مَا فِي الْأَرْضِ لَافْتَدَتْ بِهِ وَأَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

و هركس كه ستم كرده اگر تمامی آنچه روی زمين است در اختيار داشته باشد همه را از هول عذاب برای نجات خويش می ‏دهد و هنگاميكه عذاب را ببينند پشيمان می ‏شوند اما پشيمانی خود را كتمان می كنند مبادا رسواتر شوند و در ميان آنها به عدالت داوری می شود و ستمی بر آنها نخواهد شد. (۵۴)

 

أَلَا إِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَلَا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

آگاه باشيد آنچه در آسمانها و زمين است از آن خداست آگاه باشيد وعده خدا حق است ولی بیشتر آنها نمی دانند. (۵۵)

 

هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

اوست كه زنده می ‏كند و مي‏ميراند و به سوی او باز گردانده می شوید. (۵۶)

 

يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَشِفَاءٌ لِمَا فِي الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ

ای مردم! اندرزی از سوی پروردگارتان برای شما آمده است و درمانی برای آنچه در سينه‏ هاست درمانی برای دل های شما و هدايت و رحمتیست برای مومنان. (۵۷)

 

قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ

بگو به فضل و رحمت خدا بايد خوشحال شوند كه این از تمام آنچه گردآوری كرده‏ اند بهتر است. (۵۸)

 

قُلْ أَرَأَيْتُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَرَامًا وَحَلَالًا قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ

بگو به من خبر بدهید آيا روزی هایی را كه خداوند بر شما نازل كرده دیده اید كه بعضي از آنرا حلال و بعضی را حرام نموده اید بگو آيا خداوند به شما اجازه داده يا بر خدا افترا می ‏بنديد و از پيش خود حلال و حرام می كنيد. (۵۹)

 

وَمَا ظَنُّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُونَ

آنها كه بر خدا افترا می بندند درباره مجازات روز رستاخيز چه می ‏انديشند خداوند نسبت به همه مردم فضل و بخشش دارد اما اكثر آنها سپاسگزاری نمی ‏كنند. (۶۰)

 

وَمَا تَكُونُ فِي شَأْنٍ وَمَا تَتْلُو مِنْهُ مِنْ قُرْآنٍ وَلَا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُودًا إِذْ تُفِيضُونَ فِيهِ وَمَا يَعْزُبُ عَنْ رَبِّكَ مِنْ مِثْقَالِ ذَرَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَلَا أَصْغَرَ مِنْ ذَلِكَ وَلَا أَكْبَرَ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُبِينٍ

در هيچ حال و انديشه‏ ای نيستی و هيچ قسمتی از قرآن را تلاوت نمی كنی و هيچ عملی را انجام نمی دهيد مگر اينكه ما گواه بر شما هستيم در آن هنگام كه وارد آن می شويد و هيچ چيز در زمين و آسمان از پروردگار تو مخفی نمي‏ماند حتی به اندازه سنگينی ذره‏ ای و نه كوچكتر و نه بزرگتر از آن نیست مگر اينكه همه آنها در كتاب آشكار و لوح محفوظ علم خداوند ثبت است. (۶۱)

 

أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

آگاه باشيد دوستان و اولیا خدا نه ترسی دارند و نه غمگين می ‏شوند. (۶۲)

 

الَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ

همانها كه ايمان آوردند و از مخالفت فرمان خدا پرهيز می ‏كردند. (۶۳)

 

لَهُمُ الْبُشْرَى فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ لَا تَبْدِيلَ لِكَلِمَاتِ اللَّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

در زندگی دنيا و در آخرت شاد و مسرورند وعده‏ های الهی تخلف ناپذير است و اينست آن رستگاری بزرگ. (۶۴)

 

وَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

سخن آنها تو را غمگين نسازد تمام عزت و قدرت از آن خداست و او شنوا و داناست. (۶۵)

 

أَلَا إِنَّ لِلَّهِ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ وَمَا يَتَّبِعُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ شُرَكَاءَ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ

آگاه باشيد تمام كسانيكه در آسمانها و زمين هستند از آن خدا می ‏باشند و آنها كه غير خدا را همتای او می ‏خوانند از منطق و دليلی پيروی نمی كنند آنها فقط از پندار بی اساس پيروی می ‏كنند و آنها فقط دروغ می گويند! (۶۶)

 

هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ

او كسيست كه شب را برای شما آفريد تا در آن آرامش بيابيد و روز را روشنی بخش تا به تلاش زندگی بپردازید در اينها نشانه‏ هاییست برای كسانيكه گوش شنوا دارند. (۶۷)

 

قَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا سُبْحَانَهُ هُوَ الْغَنِيُّ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ إِنْ عِنْدَكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ بِهَذَا أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

گفتند خداوند فرزندی برای خود انتخاب كرده است از هر عيب و نقص و احتياجی منزه است او بی نياز است از آن اوست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است شما هيچگونه دليلی بر اين ادعا نداريد آيا به خدا نسبتی می ‏دهيد كه نمی ‏دانيد؟! (۶۸)

 

قُلْ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُونَ

بگو آنها كه به خدا دروغ می بندند هرگز رستگار نمی ‏شوند. (۶۹)

 

مَتَاعٌ فِي الدُّنْيَا ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيقُهُمُ الْعَذَابَ الشَّدِيدَ بِمَا كَانُوا يَكْفُرُونَ

بهره‏ ای ناچیز از دنيا دارند سپس بازگشتشان به سوی ماست و بعد به آنها مجازات شديد بسزای كفرشان می چشانيم! (۷۰)

 

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَقَامِي وَتَذْكِيرِي بِآيَاتِ اللَّهِ فَعَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَشُرَكَاءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُونِ

سرگذشت نوح را بر آنها بخوان در آن هنگام كه به قوم خود گفت ای قوم من اگر تذکرات من نسبت به آيات الهی بر شما سنگين و غير قابل تحمل است هر كار از دستتان ساخته است بكنيد من بر خدا توكل كرده‏ ام فكر خود و قدرت معبودهايتان را جمع كنيد سپس هيچ چيز بر شما پوشیده نماند تمام جوانب کارتان را بسنجید سپس به حيات من پايان دهيد و لحظه‏ ای مهلتم ندهيد اما توانایی نداريد. (۷۱)

 

فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَمَا سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ

و اگر از قبول دعوتم روی بگردانيد كار نادرستی كرده‏ ايد چه اينكه من از شما مزدی نمی خواهم مزد من تنها بر خداست و من مامورم كه از مسلمين تسليم شدگان در برابر فرمان خدا باشم. (۷۲)

 

فَكَذَّبُوهُ فَنَجَّيْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ وَجَعَلْنَاهُمْ خَلَائِفَ وَأَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ

اما آنها او را تكذيب كردند و ما او و كسانی را كه با او در كشتی بودند نجات داديم و آنانرا جانشين و وارث كافران قرار داديم و كسانی را كه آيات ما را تكذيب كردند غرق نموديم پس ببين عاقبت كار کسانیکه انزار شدند و به انذار الهی اهميت ندادند چگونه بود؟! (۷۳)

 

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْ بَعْدِهِ رُسُلًا إِلَى قَوْمِهِمْ فَجَاءُوهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا بِمَا كَذَّبُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ كَذَلِكَ نَطْبَعُ عَلَى قُلُوبِ الْمُعْتَدِينَ

سپس بعد از نوح رسولانی به سوی قومشان فرستاديم آنان دلايل روشن برایشان آوردند اما آنان به چيزی كه پيش از آن تكذيب كرده بودند ايمان نياوردند اينچنين بر دل های تجاوزكاران مهر می ‏نهيم تا چيزی را درك نكنند. (۷۴)

 

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسَى وَهَارُونَ إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ بِآيَاتِنَا فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُجْرِمِينَ

بعد از آنها موسی و هارون را با آيات خود به سوی فرعون و اطرافيانش فرستاديم اما آنها تكبر كردند و زير بار حق نرفتند چرا كه آنها گروهی مجرم بودند. (۷۵)

 

فَلَمَّا جَاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا إِنَّ هَذَا لَسِحْرٌ مُبِينٌ

و هنگاميكه حق از نزد ما به سراغ آنها آمد گفتند اين سحریست آشكار! (۷۶)

 

قَالَ مُوسَى أَتَقُولُونَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَكُمْ أَسِحْرٌ هَذَا وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُونَ

موسی گفت آيا درباره حق هنگامیكه به سوی شما آمده چنین می گویید آیا اين سحر است در حاليكه ساحران هرگز رستگار و پيروز نمی ‏شوند؟ (۷۷)

 

قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا وَتَكُونَ لَكُمَا الْكِبْرِيَاءُ فِي الْأَرْضِ وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِينَ

گفتند آيا آمده‏ ای كه ما را از آنچه پدرانمان را بر آن يافتيم منصرف سازی و بزرگی و رياست در روی زمين از آن شما دو تن باشد ما هرگز به شما ايمان نمی آوريم! (۷۸)

 

وَقَالَ فِرْعَوْنُ ائْتُونِي بِكُلِّ سَاحِرٍ عَلِيمٍ

فرعون گفت بروید و هر جادوگر و ساحر دانایی را نزد من آوريد. (۷۹)

 

فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالَ لَهُمْ مُوسَى أَلْقُوا مَا أَنْتُمْ مُلْقُونَ

هنگاميكه ساحران به میدان مبارزه آمدند موسی به آنها گفت آنچه از وسايل سحر می ‏توانيد بيفكنيد، بيفكنيد! (۸۰)

 

فَلَمَّا أَلْقَوْا قَالَ مُوسَى مَا جِئْتُمْ بِهِ السِّحْرُ إِنَّ اللَّهَ سَيُبْطِلُهُ إِنَّ اللَّهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ

هنگاميكه افكندند موسی گفت آنچه شما آورديد سحر است كه خداوند به زودی آنرا باطل می كند چرا كه خداوند هرگز عمل مفسدان را اصلاح نمی ‏كند. (۸۱)

 

وَيُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ

او حق را به وعده خويش تحقق می ‏بخشد هر چند مجرمان کراهت داشته باشند. (۸۲)

 

فَمَا آمَنَ لِمُوسَى إِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ عَلَى خَوْفٍ مِنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِمْ أَنْ يَفْتِنَهُمْ وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِي الْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِينَ

در آغاز هيچكس به موسی ايمان نياورد مگر گروهی از فرزندان قوم او آن هم با ترس از فرعون و اطرافيانش مبادا آنها را شکنجه کند زیرا فرعون برتری جویی در زمين داشت و از اسرافكاران بود. (۸۳)

 

وَقَالَ مُوسَى يَا قَوْمِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُسْلِمِينَ

موسی گفت ای قوم من! اگر شما به خدا ایمان آورده‏ ايد بر او توكل كنيد اگر تسليم فرمان او هستيد. (۸۴)

 

فَقَالُوا عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنَا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ

گفتند تنها بر خدا توكل داريم پروردگارا ما را مورد شکنجه گروه ستمگر قرار مده. (۸۵)

 

وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ

و ما را با رحمتت از دست قوم كافر رهایی بخش. (۸۶)

 

وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى وَأَخِيهِ أَنْ تَبَوَّآ لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوتًا وَاجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ قِبْلَةً وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ

و به موسی و برادرش وحی كرديم كه برای قوم خود خانه‏ هایی در سرزمين مصر انتخاب كنيد و خانه‏ هايتان را مقابل يكديگر و متمركز قرار دهيد و نماز را بر پا داريد و به مومنان بشارت ده كه سرانجام پيروز می شوند. (۸۷)

 

وَقَالَ مُوسَى رَبَّنَا إِنَّكَ آتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلَأَهُ زِينَةً وَأَمْوَالًا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا رَبَّنَا لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِكَ رَبَّنَا اطْمِسْ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَاشْدُدْ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوا حَتَّى يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ

موسی گفت پروردگارا تو فرعون و اطرافيانش را زينت و اموالی سرشار در زندگی دنيا داده‏ ای و پروردگارا در نتیجه بندگانت را از راه تو گمراه می سازند پروردگارا! اموالشان را نابود كن و به جرم گناهانشان دل هايشان را سخت و سنگين ساز به گونه ای که ایمان نیاورند تا عذاب دردناك را ببينند. (۸۸)

 

قَالَ قَدْ أُجِيبَتْ دَعْوَتُكُمَا فَاسْتَقِيمَا وَلَا تَتَّبِعَانِّ سَبِيلَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ

فرمود دعای شما پذيرفته شد استقامت به خرج دهيد و از راه و رسم كسانيكه نمی ‏دانند تبعيت نكنيد. (۸۹)

 

وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَجُنُودُهُ بَغْيًا وَعَدْوًا حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قَالَ آمَنْتُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ

سرانجام بنی اسرائيل را از دريا رود عظيم نيل عبور داديم و فرعون و لشكرش از سر ظلم و تجاوز به دنبال آنها رفتند هنگاميكه غرقاب دامن او را گرفت گفت ايمان آوردم كه هيچ معبودی جز كسيكه بنی اسرائيل به او ايمان آورده‏ اند وجود ندارد و من از مسلمين هستم! (۹۰)

 

آلْآنَ وَقَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَكُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ

اما به او خطاب شد الان در حاليكه قبلا عصيان كردی و از مفسدان بودی؟! (۹۱)

 

فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ عَنْ آيَاتِنَا لَغَافِلُونَ

ولی امروز بدنت را از آب نجات می ‏دهيم تا عبرتی برای آيندگان باشی و بسياری از مردم از آيات ما غافلند. (۹۲)

 

وَلَقَدْ بَوَّأْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مُبَوَّأَ صِدْقٍ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ فَمَا اخْتَلَفُوا حَتَّى جَاءَهُمُ الْعِلْمُ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ

سپس بنی اسرائيل را در جايگاه صدق و راستی منزل داديم و از روزی های پاكيزه به آنها عطا كرديم اما آنها به نزاع و اختلاف برخاستند و اختلاف نكردند مگر بعد از آن كه علم و آگاهی به سراغشان آمد پروردگار تو روز قيامت ميان آنچه اختلاف می كردند میان آنها داوری می کند. (۹۳)

 

فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ فَاسْأَلِ الَّذِينَ يَقْرَءُونَ الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكَ لَقَدْ جَاءَكَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ

اگر در آنچه بر تو نازل كرده‏ ايم ترديدی داري از کسانیكه پيش از تو كتاب آسمانی را می ‏خوانند بپرس به یقین «حق» از طرف پروردگارت به تو رسيده است بنابراين هرگز از ترديد كنندگان مباش. (۹۴)

 

وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ فَتَكُونَ مِنَ الْخَاسِرِينَ

و از آنها مباش كه آيات خدا را تكذيب كردند كه از زيانكاران خواهی بود. (۹۵)

 

إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ

و بدان آنها كه فرمان پروردگار تو بر آنان تحقق يافته و به جرم اعمالشان توفیق هدایت را از آنها گرفته هرگز ايمان نمی ‏آورند. (۹۶)

 

وَلَوْ جَاءَتْهُمْ كُلُّ آيَةٍ حَتَّى يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ

هر چند تمام آيات و نشانه‏ های الهی به آنان برسد تا زمانيكه عذاب دردناک را ببينند زیرا تاريكی گناه قلب هایشان را فرا گرفته و راهی به روشنایی ندارند. (۹۷)

 

فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَهَا إِيمَانُهَا إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَى حِينٍ

چرا هيچيك از شهرها و آباديها ايمان نياوردند كه ايمانشان به موقع باشد و به حالشان مفید افتد مگر قوم يونس هنگاميكه آنها ايمان آوردند عذاب رسوا كننده را در زندگی دنيا از آنان بر طرف ساختيم و تا مدت معينی تا پايان زندگی و اجلشان آنها را بهره مند ساختيم. (۹۸)

 

وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَآمَنَ مَنْ فِي الْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعًا أَفَأَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتَّى يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ

و اگر پروردگار می ‏خواست تمام کسانیكه روی زمين هستند همگی به اجبار ايمان می آوردند، آيا تو می خواهي مردم را مجبور سازی كه ايمان بياورند ايمان اجباری چه سودی دارد. (۹۹)

 

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَنْ تُؤْمِنَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَيَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ

اما هيچكس نمی ‏تواند ايمان بياورد جز به فرمان خدا و توفيق و ياری و هدايت او و پليدی كفر و گناه را بر کسانی قرار می ‏دهد كه نمی اندیشند. (۱۰۰)

 

قُلِ انْظُرُوا مَاذَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا تُغْنِي الْآيَاتُ وَالنُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لَا يُؤْمِنُونَ

بگو نگاه كنيد چه چیز از آيات خدا و نشانه‏ های توحيدش در آسمانها و زمين است اما اين آيات و انذارها به حال كسانيكه به خاطر لجاجت ايمان نمی ‏آورند مفيد نخواهد بود. (۱۰۱)

 

فَهَلْ يَنْتَظِرُونَ إِلَّا مِثْلَ أَيَّامِ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْ قُلْ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ

آيا آنها چیزی جز همانند روزهای پيشينيان و بلاها و مجازات هايشان را انتظار می کشند بگو شما انتظار بكشيد من نيز با شما انتظار میكشم! (۱۰۲)

 

ثُمَّ نُنَجِّي رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا كَذَلِكَ حَقًّا عَلَيْنَا نُنْجِ الْمُؤْمِنِينَ

سپس هنگام نزول بلا و مجازات فرستادگان خود و كسانی را كه به آنان ايمان می آوردند نجات می ‏داديم و همين گونه بر ما حق است كه مومنان به تو را نیز رهایی بخشيم. (۱۰۳)

 

قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِي شَكٍّ مِنْ دِينِي فَلَا أَعْبُدُ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَكِنْ أَعْبُدُ اللَّهَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

بگو ای مردم! اگر در عقيده من شك داريد من آنهایی را كه جز خدا می ‏پرستيد نمی ‏پرستم تنها خداوندی را پرستش می كنم كه شما را مي‏ميراند و من مامورم كه از مومنان باشم. (۱۰۴)

 

وَأَنْ أَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

و به من دستور داده شده كه روی خود را به آیينی متوجه ساز كه از هرگونه شرك خالیست و از مشركان مباش. (۱۰۵)

 

وَلَا تَدْعُ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَ فَإِنْ فَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذًا مِنَ الظَّالِمِينَ

و جز خدا چيزی را كه نه سودی به تو می رساند و نه زيانی مخوان، كه اگر چنين كنی از ستمكاران خواهی بود. (۱۰۶)

 

وَإِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ وَإِنْ يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلَا رَادَّ لِفَضْلِهِ يُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

و اگر خداوند برای امتحان يا كيفر گناه زيانی به تو رساند هيچكس جز او آنرا بر طرف نمی سازد و اگر اراده خيری برای تو كند هيچكس مانع فضل او نخواهد شد آنرا به هركس از بندگانش بخواهد می ‏رساند و او آمرزنده و مهربان است. (۱۰۷)

 

قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ

بگو ای مردم حق از طرف پروردگارتان به سراغ شما آمده هركس در پرتو آن هدايت يابد براي خود هدايت شده و هركس گمراه گردد به زيان خود گمراه می گردد و من مامور به اجبار شما نيستم. (۱۰۸)

 

وَاتَّبِعْ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَاصْبِرْ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ

و از آنچه بر تو وحی می ‏شود پيروی كن و شكيبا باش و استقامت نما تا خداوند فرمان پيروزی را صادر كند و او بهترين حاكمان است. (۱۰۹)

لینک کوتاه شده پست ترجمه فارسی سوره یونس : https://mybo.ir/DinBo105

به این پست امتیاز دهید.
Likes0Dislikes0
دانلود باکس
مشاهده با QR کد
کد پخش آنلاین این آهنگ برای وبلاگ و سایت شما
امیر بداغ

این مطلب توسط ارسال شده است.

نظرات و ارسال نظر